Vol verwachting klopt mijn hart: deel 1

Papa liggend op zijn 'lekkere' zij en ik op de stoel ernaast, steunend met mijn kin op de bedrand... zo halen wij dierbare herinneringen op aan Sint en ...Piet!
Graag wil ik een aantal van die herinneringen met jullie delen...

Allereerst was er natuurlijk onze 'eigen' StrooiPiet die jaar in jaar uit op Angsteloord de zak met cadeautjes voor de deur zette en ... kwam strooien! De pepernoten vlogen je van alle kanten om de oren, maar waar kwamen ze vandaan? StrooiPiet wist zich altijd zo verrekte verdekt op te stellen, dat niemand van ons hem ooit heeft kunnen betrappen!

Papa opperde dat StrooiPiet wellicht in de leer was geweest bij de Zwarte Piet die vroeger in zijn ouderlijk huis in de Vrolikstraat zo'n zelfde kunstje wist uit te halen. Ook daar vlogen de pepernoten op 5 december door de kamer, terwijl Piet in geen velden of wegen te bekennen was. Na jarenlang de pepernotenregen nauwkeurig te hebben bestudeerd, had papa wel het sterke vermoeden dat Piet via de zoldertrap wist weg te sluipen. De zolderverdieping van papa's huis stond namelijk via deuren met de zolders van de buren in verbinding; ideaal voor een zwarte piet om te ontsnappen! Deze sluiproute werd overigens niet alleen door Zwarte Piet gebruikt, maar ook door de bewoners zelf. Papa gebruikte de zolders van de buren regelmatig om binnendoor naar het huis van zijn oma(moeder van zijn moeder)te gaan, die een paar (zolder)deuren verderop woonde. Om lekker een potje te kruisjassen met Ome Roel bijvoorbeeld. Die woonde als vrijgezel nog heel lang in het ouderlijk huis net als tante Bep en Do. En deze tantes gebruikte op hun beurt de zolderverbinding om binnendoor naar hun zus (papa's moeder) te gaan voor hun naaikransje.

Ome Roel en tante Bep en Do vierden ook jarenlang het sinterklaasfeest mee bij papa thuis. Traditiegetrouw met een cadeau voor iedereen ... en met een gedicht! Ome Roel kwam overigens op sinterklaasavond altijd net te laat binnen... had ie nou toch weer net het strooien gemist ;-) ?!
De sinterklaasgedichten die daar in de Vrolikstraat werden vervaardigd, waren ongetwijfeld rijmkundige hoogstandjes... maar zat er toen ook al een opvoedkundige moraal in verborgen?

Bij ons wel!!!
Zeker als het rijm van de Opper-Rijmpiet afkomstig was. Papa moest grinniken toen ik hem herinnerde aan de surprises + rijm met moraal die ik ooit zelf van de Opper-Rijmpiet mocht ontvangen. Daar was bijvoorbeeld mijn garage-surprise... omdat ik altijd 'vergat'(of liever gezegd te lui was) mijn fiets 's avonds helemaal via het steegje naar de garage te brengen. Ik liet 'm liever gewoon lekker in de tuin staan, dan hoefde ik 'm de volgende morgen ook niet weer helemaal op te halen uit de garage met die rotdeur waarmee ik met mijn motorische onhandigheid altijd in gevecht was. Of ik na de surprise mijn leven heb gebeterd op dit gebied??? Ik zou het niet durven zeggen!
Zo kan ik me de Mug-surprise ook nog goed voor de geest halen. Ik schreeuwde namelijk altijd moord en brand als iemand de deur van mijn kamer vergat dicht te doen... stel je voor dat er een MUG zou binnenvliegen in mijn zorgvuldig insectvrij gehouden slaapkamertje! Helaas heeft het mug-moraal-gedicht me niet van deze muggezifterij afgeholpen... ik scheld Maarten nog steeds de huid vol, als hij in de zomer de deur of ramen open laten staan, terwijl de lampen aan zijn :-)! (verzachtende omstandigheid...de muggen zijn dol op mij, maar ik niet op hen...muggebeten worden bij mij hele grote jeukende plakkaten...maar dit terzijde).

Toch was het niet alleen de Opper-Rijmpiet zelf die moralistische rijmen uit zijn pen liet vloeien. Andere Pieten traden langzaam maar zeker in zijn voetsporen. Ik zal nooit de Hopjesvla-met-klontjes-surprise vergeten. Ik was kennelijk nogal kieskeurig met eten vroeger (was ik echt zo'n pietlut? ) en weigerde toetjes te eten waarvan de datum (bijna) verstreken was ... zeker als er langs de rand al klontvorming zichtbaar was! Volgens mij heeft deze surprise wel een opvoedkundige werking gehad: Ik heb er geen enkel probleem meer mee als mijn toetje 1 dag 'over tijd' is en hoe meer klontjes hoe beter ...hihi!

Ik heb nog gezocht in mijn sentimentdoos naar een rijm van de Opper-Rijmpiet zelf. Die kon ik helaas niet meer terugvinden. Wel vond ik een ander gedicht (van zijn echtgenote)... Mooi voorbeeld van hoe een sinterklaasgedicht een bepaald tijdsbeeld kan schetsen... ik voel me weer even helemaal die 10-jarige, als ik dit lees... Ja... zo was ik!

Carry is dikwijls te vinden op zolder
Soms verkleedt ze zich, o wat een kolder
En komt dan heel erg uitgedost
De twee trappen afgehost
En doet een stukje voor ons alle
Soms een leuke, soms een malle
Liefst een plaatje erbij op
Liedjes die staan aan de top
Maar ze kan ook uren spelen in alle rust
Met al haar poppen een lieve lust
Alleen het opruimen gebeurt niet snel
Maar dat leer je hoop ik nog wel
(toch nog een opvoedkundige wending...hihi)
En tenslotte iets nieuws voor je spel
(ik kreeg hierbij volgens mij een prachtig zelf-genaaide barbie-kledingset.)

Dat sommige gedichten je je hele leven lang bij kunnen blijven, dat bewijst papa zelf. Als kleuter werd hij (in 1934) uitverkoren om voor Sinterklaas een gedicht voor te dragen. Gehuld in een franciscaner monnikspij (zie foto) heeft hij een preek op rijm gehouden, waarvan hij zich nu nog de eerste regels weet te herinneren:

Hier ziet u Pater Cornelis
Al in zijn bruine pij
Hij kan al aardig preken
en ernstig zijn erbij...

Sommige rijmregels zullen mij ook nog heel lang bijblijven. Wat dacht je van:
"Roeketoeketoeke...wat kan die jongen zoeke..."
"Abba-h... Abba-h...Abba-h... die mij zo'n gedicht eens na!"
"Ik heb lang lopen denken, wat ik jou nou zou ... geven!"

En dat je soms ook in een rijm van 2 regels alles kunt zeggen en ontroeren, dat bewijst het volgende gedicht:

"Opa, deze pepernoten zijn voor jou
Omdat ik zoveel van je hou!"

groetjes van Carry