op de valreep

al die herinneringen lezende, dacht ik: ja dan kan ik als echte sinterklaasfanaat niet achterblijven.Begin november gaat het bloed al sneller stromen, deels gedwongen door het werk, maar voornamelijk is het pure voorpret. Het bedenken van surprises, liefst zo uitgebreid mogelijk, het kopen van de kadootjes en last but not least: het maken van de rijmen.Op het allerlaatste moment lukt het het best en zo zat ik ook dit jaar weer tot half 1 's nachts de laatste gedichten in elkaar te flansen, want ja Ien: het moet inderdaad wel lopen en bij elk zinnetje denk je: Misschien kan ik het toch beter zo.......en terwijl ik midden in de nacht bezig was, moest ik denken aan de type-machine die overuren maakte op sinterklaasmiddag, want naar mijn gevoel moesten er meerdere(toch ruud?) nog even hun rijm uittypen.

Dit jaar kon ik het weer niet laten...eindeloos de speelgoedzaken in om de leukste, origineelste (of ze daarop zitten te wachten)en uiteenlopende kadootjes te halen voor de kids. Idee bedenken: hoe dit jaar nu weer de kadootjes verstoppen. Het spelen voor strooipiet heb ik nog nooit aangedurfd. Na twijfel een klein verrassingspakketje voor papa en mama, want helemaal ongemerkt voorbij laten gaan wilde ik het ook niet.

En dan zit ik, voor ik het weet, op zolder de doos met sintspullen weer in te pakken.
Halverwege denk ik: Ik moet toch ergens een doos SENTIMENT hebben, ik heb vast nog wel wat rijmpjes van vroeger...leuk voor de grootspraak....
Ja hoor, gevonden en tot mijn verbazing zitten er stapels gedichten in. De eerste uit 1979 (surprise van mama voor mij)keurig ingeplakt in een schriftje:.
ikke een zwarte pietje
moet maken voor een grietje
een ding dat ikke niet meer weet
en hoe dat toch ook heet...
En verderop in het rijm:
Maar opeens , ikke schrik me een apekooi
op het bureau een hele zooi (dit zal cindy fijn vinden om te lezen)
Maar toen dacht ikke he, pompelapee
ikke krijg ineens een reuze idee

Daarna zit in het schriftje een gedicht van Jose voor mij op school??Had zij mij getrokken, da's wel heel toevallig. Zo lezende in het schriftje is de doos sinterklaasspullen snel vergeten en zit ik zo weer op angsteloord:
Een gedicht van papa voor mij behorende bij een fruitschaal vol nepfruit
Op de raarste momenten van de dag
vraagt ze of ze een appel mag
haar vragen is al beroemd
ze wordt al "jufrouw-mag-ik" genoemd

Weer later een gedicht van mama bij de super in elkaar geknutselde typemachine en jwel hoor het gedicht van de eerste vieze surprise die ik kreeg. Ik weet nog dat ik inderdaad heb lopen roepen dat ik ook weleens een vieze wilde...
Sint liep over de angsteloordse daken
toen hij opeens een kreet hoorde slaken
bij nummer 15 kwam het vandaan
en hij kon het duidelijk verstaan
ik wil dit jaar een leuke surprise
maar sint, geef me nu eens een vieze...

Ik kom er ook achter dat papa en ruud toch wel erg vaak mij hadden (Gelukkig zijn er veel gedichten toch ook met de hand geschreven.) Terwijl ik het met papa een tijdje geleden erover had dat ik juist het gevoel had dat ik altijd papa trok en dat ik op gegeven moment echt niet meer wist wat ik moest maken.
dat resulteerde in een ALTIJD GOED surprise. Aangezien papa altijd een verlanglijstje maakte met daarop: altijd goed:zakdoeken, aftershave..... Het waren letters van karton, blauwgeverfd en gaven enorm af.
Waarop Papa vertelde dat hij ooit een wasmachine had gemaakt...op ware grootte, aangezien het kado:een wasteiltje, als trommel diende en dus de machine zelf ook wat groot uitviel.

Ik graaf weer door tussen de rijmen en kom ook rijmen tegen die ik zelf gemaakt heb (tja sommige lukken zo goed..dat je ze toch zelf wil bewaren haha), rijmen geschreven door Ma burg (want ja ook zij moesten eraan geloven toen ik eenmaal in de familie kwam), het gedicht van de poepluier, het waar-koop ik wat gedicht, een gedicht over het brooddieet: Kom jij eens zitten op mijn schoot, was jij niet laatst weer op dat dieet van brood...,en als klapper:
Ojeetje piezelarientje
trek ik daar toch weer francientje.

Wat een enorme waardevolle schat aan herinneringen, aangevuld met die van jullie.
Als ik later op de dag de sintdoos verder inpak en de kerstspullen vast tevoorschijn haal, denk ik: Oja en kerst dan...het stalletje van papa, de kerstavond naar de kerk met voor mij altijd een bakje ragout...zonder ragout maar met kaas, de kesrtboom met kransjes en......ik kan nu al bijna niet meer wachten op al die stukjes met kerstherinneringen in de grootspraak...vol verwachting klopt mijn hart
Liefs Francien