Van harte Rik!
Veel plezier met je vele komende jaren, geniet ervan!
Houdoe!
donderdag, mei 31, 2007
zondag, mei 27, 2007
Wandelaars verzamelen !!
Het is natuurlijk heerlijk om in je uppie te wandelen, maar ik heb toch ook weer zin om met een groepje wat te organiseren.
Ik heb een wandeling gevonden die vorig jaar uit het NS bestand is gegaan maar volgens de "wandelzoekpagina" nog prima te lopen.
Het betreft de wandeling "Verwolde" die "loopt" van Holten via Laren naar Vorden.
Een tweedaagse wandeltocht van 14 en 15 km. (een stukje van het Pieterpad)
Wanneer? ik dacht aan vrijdag 21 en zaterdag 22 SEPTEMBER !!
Genoeg tijd om te trainen en dit afgetrainde lijf bij te kunnen benen !!!
Geef je op en dan ga ik weer een leuk B & B zoeken (eigenlijk kan het de Koningin van Lombardije niet overtreffen maar ik doe mijn best)
Je kunt via deze site reageren of via de mail wh.groot@lycos.nl
(graag voor 1 augustus roostertechnisch gezien)
groetjes
Ineke
Ik heb een wandeling gevonden die vorig jaar uit het NS bestand is gegaan maar volgens de "wandelzoekpagina" nog prima te lopen.
Het betreft de wandeling "Verwolde" die "loopt" van Holten via Laren naar Vorden.
Een tweedaagse wandeltocht van 14 en 15 km. (een stukje van het Pieterpad)
Wanneer? ik dacht aan vrijdag 21 en zaterdag 22 SEPTEMBER !!
Genoeg tijd om te trainen en dit afgetrainde lijf bij te kunnen benen !!!
Geef je op en dan ga ik weer een leuk B & B zoeken (eigenlijk kan het de Koningin van Lombardije niet overtreffen maar ik doe mijn best)
Je kunt via deze site reageren of via de mail wh.groot@lycos.nl
(graag voor 1 augustus roostertechnisch gezien)
groetjes
Ineke
zaterdag, mei 26, 2007
Onze troetel-spast
Het is alweer een week geleden, maar Luuk en ik zijn met hemelvaartsweekend met de Peetfamilie op stap geweest. Tuinruimerskokkin Chantel had Luuk al overgehaald om mee te gaan en Luuk was zo enthousiast dat hij zelfs zonder mij op vakantie durfde te gaan. Toch ben ik de eerste 2 dagen meegeweest zodat Luuk en de vrijwilligers vertrouwen konden winnen, daarna zoeken ze het maar uit. Donderdagavond lekker gerolstoeldanst en al snel vond Luuk aansluiting bij de harde kern en ik kon Luuk loslaten. Vrijdagmiddag zijn we nog naar 't dolfinarium geweest en daarna zou ik doorrijden naar Lelystad. Er werd echter flink aan me getrokken door allerlei vrijwilligers en smeekte me om niet te gaan maar afspraak is afspraak, ik moet gaan! ECHT…
Ik typ dit bericht pas vandaag want de foto's waren op de site geplaats en "volgens mij heeft Luuk het wel naar z'n zin gehad". Man om jaloers op te worden, bij deze een groepsfoto + Partyfoto's. En Luuk volgend jaar ga je gewoon weer met mij mee op vakantie ;) X Wouter
Ik typ dit bericht pas vandaag want de foto's waren op de site geplaats en "volgens mij heeft Luuk het wel naar z'n zin gehad". Man om jaloers op te worden, bij deze een groepsfoto + Partyfoto's. En Luuk volgend jaar ga je gewoon weer met mij mee op vakantie ;) X Wouter
vrijdag, mei 25, 2007
"op de grote stille duinen..."
En STIL dat was tie!!
Aangezien de weersverwachting liet zien dat na vandaag er weer een regenperiode aankomt, besloot ik het er nog even van te nemen en een NS-wandeling te gaan maken.
Mijn oog viel op de Holterberg. Een wandeling van 14 kilometer van Station Nijverdal naar station Holten. Eerst met de auto naar Harderwijk en dan verder met de trein via Zwolle naar Nijverdal. Zonder plu (gewaagd!) en jas (nog gewaagder!) want het werd tenslotte 25 graden, van start; eerst een stukje door het centrum. (toch nog even bij de Hema naar binnen voor een sanitaire stop; maar helaas geen toilet; dan toch maar in de bosjes!!) Even buiten Nijverdal langs de stayokay (daar maar even gepiest!) en sta je meteen midden in het bos.
Flinke klimmetjes , smalle bospaadjes, brede zandwegen, weidse heidevelden, schitterende vergezichten,de alles overheersende stilte, het was er allemaal! Geen kaarten nodig of een tomtom, nee alleen de routebeschrijving en de vertrouwde roodwitte gemerkte paaltjes.
NS geeft zekerheid!! (alleen bij de wandelingen, want op de terugreis miste ik een aansluiting door vertraging en moest ik in Zwolle een halfuur wachten)
Nu zit ik met nog nadampende voeten achter de computer en lees mijn mail.
Via Happy Weight, waar ik nog steeds de nieuwsbrief van krijg sinds ik dat gezondheidsplan heb gevolgd, krijg ik het resultaat van een recent engels onderzoek onder ogen, dat zegt:" Een Natuurwandeling is goed tegen depressie en goed voor het zelfvertrouwen"! Nou daar was ik zelf al achter gekomen en heb er geen Engels onderzoek voor nodig. Maar om toch een beetje engels te eindigen:
It was a perfect day !!!!!!!
Ineke
Aangezien de weersverwachting liet zien dat na vandaag er weer een regenperiode aankomt, besloot ik het er nog even van te nemen en een NS-wandeling te gaan maken.
Mijn oog viel op de Holterberg. Een wandeling van 14 kilometer van Station Nijverdal naar station Holten. Eerst met de auto naar Harderwijk en dan verder met de trein via Zwolle naar Nijverdal. Zonder plu (gewaagd!) en jas (nog gewaagder!) want het werd tenslotte 25 graden, van start; eerst een stukje door het centrum. (toch nog even bij de Hema naar binnen voor een sanitaire stop; maar helaas geen toilet; dan toch maar in de bosjes!!) Even buiten Nijverdal langs de stayokay (daar maar even gepiest!) en sta je meteen midden in het bos.
Flinke klimmetjes , smalle bospaadjes, brede zandwegen, weidse heidevelden, schitterende vergezichten,de alles overheersende stilte, het was er allemaal! Geen kaarten nodig of een tomtom, nee alleen de routebeschrijving en de vertrouwde roodwitte gemerkte paaltjes.
NS geeft zekerheid!! (alleen bij de wandelingen, want op de terugreis miste ik een aansluiting door vertraging en moest ik in Zwolle een halfuur wachten)
Nu zit ik met nog nadampende voeten achter de computer en lees mijn mail.
Via Happy Weight, waar ik nog steeds de nieuwsbrief van krijg sinds ik dat gezondheidsplan heb gevolgd, krijg ik het resultaat van een recent engels onderzoek onder ogen, dat zegt:" Een Natuurwandeling is goed tegen depressie en goed voor het zelfvertrouwen"! Nou daar was ik zelf al achter gekomen en heb er geen Engels onderzoek voor nodig. Maar om toch een beetje engels te eindigen:
It was a perfect day !!!!!!!
Ineke
vrijdag, mei 18, 2007
donderdag, mei 17, 2007
Aan het werk en toch een beetje vakantie
Ja,ja, je maakt wat mee als kraamverzorgster.
Afgelopen maandagnacht 02.30(oef)werd ik opgeroepen voor een bevalling. Ik kreeg het adres en schrik, mijn ergste nachtmerrie werd waarheid. Een onbekend terrein voor mij, in de buurt van Ermelo. Dus eerst de wegwijspiet van de planning aangehoord met mijn slaperige hoofd en toen toch maar even de routeplanner op internet geraadpleegd. Een een of ander particulier bungalowparkje midden in de bushbush. Wie gaat er nou in godsnaam in een vakantiehuisje bevallen? Ik kreeg al visioenen van illegalen zonder woon of verblijfplaats (jaja daar heb je de vooroordelen weer!!). Enfin op pad met een banaan tussen mijn kiezen richting Ermelo. Het eerste stuk is nog bekend richting Harderwijk en dan ja hoor de eerste wegomleiding (heb je toch mooi niks aan die routeplanner) Een stikdonkereweg en natuurlijk helemaal allenig volg ik de bochtige weg (heb ik een bord gemist? of lijkt de weg langer in het donker.) Ik zet de cdspeler nog een tikkie harder. Gelukkig een bord en weldra ben ik weer in de bewoonde wereld van Ermelo. Toch maar even stoppen om op de kaart te kijken.Ik moet buiten ermelo zijn. Enfin na nog twee keer gestopt te zijn toch maar even de zorgcentrale gebeld waar het exact is. Ben ik toch weer te ver. Keer de auto en plots het goede straatbordje. Een heel smal weggetje uitkomend op een nog smaller paadje met af en toe een houtenhuisje, maar ik zie geen nummers erop. Rondje park gemaakt en weer uitgekomen op de parkeerplaats of iets wat er voor door gaat. Zie ik iemand met een zaklamp, ik raap mijn moed bij elkaar en ga toch maar even vragen . Gelukkig is het de zus van de bevallen vrouw die al naar mij op zoek was. (de verloskundige had naar het kraamcentrum gebeld waar ik bleef) zij liep met de zaklamp voor me uit en ik sukkelde met mijn swift erachter aan. Uiteindelijk gearriveerd was de baby er natuurlijk al, een prachtig manneke genaamd Dorian.
Een hele snelle overdracht van de verloskundige en weg waren ze. Ik had even tijd nodig om te recupereren. Een bijzondere omgeving, niet zomaar een vakantie huisje maar een superdeluxe bungalow met alles erop en eraan. In de luxe badkamer een groot rond bad in het midden helemaal verzonken in de vloer. De Kraamvrouw had al haar ontsluitingsweeen in het bad kunnen opvangen en het persgedeelte (1 minuut!) op bed gedaan. Geen wonder dat je in je tweede huis wil bevallen , met zo'n bad!!!)
Gelukkig mag ik ook de verdere verzorging doen in dit ontzettend leuk gezin en in het daglicht ziet de omgeving er prachtig uit. Midden in het bos mag ik mijn werk doen, heerlijk toch.
(Maar hoe maak je zo'n bad schoon? Gewoon je sokken en schoenen uit en erin stappen!)
groetjes
Ineke
Afgelopen maandagnacht 02.30(oef)werd ik opgeroepen voor een bevalling. Ik kreeg het adres en schrik, mijn ergste nachtmerrie werd waarheid. Een onbekend terrein voor mij, in de buurt van Ermelo. Dus eerst de wegwijspiet van de planning aangehoord met mijn slaperige hoofd en toen toch maar even de routeplanner op internet geraadpleegd. Een een of ander particulier bungalowparkje midden in de bushbush. Wie gaat er nou in godsnaam in een vakantiehuisje bevallen? Ik kreeg al visioenen van illegalen zonder woon of verblijfplaats (jaja daar heb je de vooroordelen weer!!). Enfin op pad met een banaan tussen mijn kiezen richting Ermelo. Het eerste stuk is nog bekend richting Harderwijk en dan ja hoor de eerste wegomleiding (heb je toch mooi niks aan die routeplanner) Een stikdonkereweg en natuurlijk helemaal allenig volg ik de bochtige weg (heb ik een bord gemist? of lijkt de weg langer in het donker.) Ik zet de cdspeler nog een tikkie harder. Gelukkig een bord en weldra ben ik weer in de bewoonde wereld van Ermelo. Toch maar even stoppen om op de kaart te kijken.Ik moet buiten ermelo zijn. Enfin na nog twee keer gestopt te zijn toch maar even de zorgcentrale gebeld waar het exact is. Ben ik toch weer te ver. Keer de auto en plots het goede straatbordje. Een heel smal weggetje uitkomend op een nog smaller paadje met af en toe een houtenhuisje, maar ik zie geen nummers erop. Rondje park gemaakt en weer uitgekomen op de parkeerplaats of iets wat er voor door gaat. Zie ik iemand met een zaklamp, ik raap mijn moed bij elkaar en ga toch maar even vragen . Gelukkig is het de zus van de bevallen vrouw die al naar mij op zoek was. (de verloskundige had naar het kraamcentrum gebeld waar ik bleef) zij liep met de zaklamp voor me uit en ik sukkelde met mijn swift erachter aan. Uiteindelijk gearriveerd was de baby er natuurlijk al, een prachtig manneke genaamd Dorian.
Een hele snelle overdracht van de verloskundige en weg waren ze. Ik had even tijd nodig om te recupereren. Een bijzondere omgeving, niet zomaar een vakantie huisje maar een superdeluxe bungalow met alles erop en eraan. In de luxe badkamer een groot rond bad in het midden helemaal verzonken in de vloer. De Kraamvrouw had al haar ontsluitingsweeen in het bad kunnen opvangen en het persgedeelte (1 minuut!) op bed gedaan. Geen wonder dat je in je tweede huis wil bevallen , met zo'n bad!!!)
Gelukkig mag ik ook de verdere verzorging doen in dit ontzettend leuk gezin en in het daglicht ziet de omgeving er prachtig uit. Midden in het bos mag ik mijn werk doen, heerlijk toch.
(Maar hoe maak je zo'n bad schoon? Gewoon je sokken en schoenen uit en erin stappen!)
groetjes
Ineke
zaterdag, mei 12, 2007
schieten en beschoten worden
Miriam vind het niet erg dat ik voor m'n project ging liften, wel vroeg ze zich af wat ik zou doen als ik een pistool in de auto vond. Geldt een jachtgeweer in de kofferbak ook??? Ik mocht hem niet zien, net zoals z'n vergunning en andere persoonlijke gegevens. De jager is bang, net zo schuw als een hert zelf. Er kan net zo goed een ree in de kofferbak liggen, en je kan wel een dierenliefhebber of -activist zijn! Een geweldige rit waarin hij uitlegd waarom ik niets mag zien en niets mag weten. tijdens het filmen draait hij subtiel z'n hoofd om als hij in beeld dreigt te komen. Hij rijdt in een donkergroene auto om maar niet op te vallen. Z'n zonnebril herkende ik als beschermbril, waardoor het gesprek over de schietvereniging en het jagen begon te rollen. Ik heb toch stiekem een foto van hem gemaakt en voor alle mensenliefhebbers, ik heb hem in Enkhuizen weer vrijgelaten;)
bron:woutervdlinden.blogspot.com
dinsdag, mei 08, 2007
zaterdag, mei 05, 2007
Eindelijk was het zover!
Na alle info en gedoe eindelijk op tv. Al was het pas deel 1. In beeld gezien:
Huub, Loes, Tim, Luuk, Rik, Maaike, Arjan, Stans, Ineke, Paul en natuurlijk Rob en co.
We hebben ervan genoten, hier en daar was het wel wat anders in elkaar geplakt dan we verwacht hadden. Ik neem beide afleveringen op en maak dan een dvd voor liefhebbers of wie de uitzending heeft gemist.
Hierbij vast wat fotoshots van de tv:
Wordt vervolgd.
Groeten Theun
Huub, Loes, Tim, Luuk, Rik, Maaike, Arjan, Stans, Ineke, Paul en natuurlijk Rob en co.
We hebben ervan genoten, hier en daar was het wel wat anders in elkaar geplakt dan we verwacht hadden. Ik neem beide afleveringen op en maak dan een dvd voor liefhebbers of wie de uitzending heeft gemist.
Hierbij vast wat fotoshots van de tv:
Wordt vervolgd.
Groeten Theun
donderdag, mei 03, 2007
mini megamorfose
Nog een beetje hyperdepieper van alle commotie zit ik hier een stukje te schrijven over wat mij vandaag is overkomen. Niet helemaal een verrassing maar toch helemaal overdonderd door het resultaat. Vanochtend vroeg moest ik weer aan het werk (bevalling in Lelystad om7u15) en Wouter zou de tuinruimers opvangen.
En toen moest ik als 'stand-in mama' spelen en eigenlijk draaide alles om MIJ natuurlijk. Loes en huub kwamen mij vergezellen en precies om 10 uur moesten we koffie zetten! Rob en z'n crew hadden een bus vol met plantjes en die werden allemaal in dat kleine voortuintje van ons gepropt. De buurt kwam ook even buurten en eigenlijk hebben we alleen maar positieve reacties gehad. Als laatst nog even een resultaat-shotje maken met rob en we zien elkaar weer terug bij de grote huldiging in almere (wat al geweest is) dus.
Pas om half zes was ik thuis en de reactie is door Wouter vastgelegd (hij zat al vanaf 4 uur boven voor het open raam met zijn camera!) En wat een bloemenpracht. Ik keek mijn ogen uit, elke keer zag ik weer wat anders. Een leuk zitje met wat kitscherige paarse froebeltjes en kaarsjes en mooie hanging baskets (de boor moest bij de buren worden geleend en die kregen er nog een hele mooie pot met planten op de koop toe ) Tja want Rob is niet kinderachtig.!!!
En op m'n vingers begon al mos te groeien (groene vingers) en ik heb de schutting die ik jaren geleden met voetballen had kapot getrapt, zelf gerepareerd. Alle reserveplanken waren te kort maar onze buurtoma had nog een plank over en schonk hem aan ons. Want we zijn op de wereld voor mekaar voor mekaar voor mekaar voor mekaar te helpen, niet waar! jaaaaah! Dus bij deze willen we (ome) Huub en (tante) Loes heeeel erg bedanken voor die bloemen!!!
En toen moest ik als 'stand-in mama' spelen en eigenlijk draaide alles om MIJ natuurlijk. Loes en huub kwamen mij vergezellen en precies om 10 uur moesten we koffie zetten! Rob en z'n crew hadden een bus vol met plantjes en die werden allemaal in dat kleine voortuintje van ons gepropt. De buurt kwam ook even buurten en eigenlijk hebben we alleen maar positieve reacties gehad. Als laatst nog even een resultaat-shotje maken met rob en we zien elkaar weer terug bij de grote huldiging in almere (wat al geweest is) dus.
Pas om half zes was ik thuis en de reactie is door Wouter vastgelegd (hij zat al vanaf 4 uur boven voor het open raam met zijn camera!) En wat een bloemenpracht. Ik keek mijn ogen uit, elke keer zag ik weer wat anders. Een leuk zitje met wat kitscherige paarse froebeltjes en kaarsjes en mooie hanging baskets (de boor moest bij de buren worden geleend en die kregen er nog een hele mooie pot met planten op de koop toe ) Tja want Rob is niet kinderachtig.!!!
En op m'n vingers begon al mos te groeien (groene vingers) en ik heb de schutting die ik jaren geleden met voetballen had kapot getrapt, zelf gerepareerd. Alle reserveplanken waren te kort maar onze buurtoma had nog een plank over en schonk hem aan ons. Want we zijn op de wereld voor mekaar voor mekaar voor mekaar voor mekaar te helpen, niet waar! jaaaaah! Dus bij deze willen we (ome) Huub en (tante) Loes heeeel erg bedanken voor die bloemen!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)