hallo allemaal
Er is weer een heleboel gebeurd bij ons de afgelopen weken.
Wouter heeft zijn jaar met succes afgerond (het academie- en eindexamenboek zijn echt groots geworden en sommigen van jullie hebben het al kunnen bewonderen) Na een survivalweekend met Luuk is hij nu een week met Miriam Milaan onveilig aan het maken.
Ik ben zelf behoorlijk druk met werken , getuige mijn afwezigheid op diverse verjaardagen. Op het ogenblik werk ik in Harderwijk, daar is een 4e en 5e kindje geboren (jawel een tweeling!!)
Pittig druk gezin(netje) maar wel gezellig.
Ja, en als klap opde vuurpijl heeft Jesper besloten om een studie in (jawel) Breda te gaan volgen. Even slikken, maar dat het jongste vogeltje op korte termijn zou uitvliegen daar hou je wel rekening mee, toch komt het nog onverwacht. Hij zat toch niet op zijn plek en zoekt meer diepgang. ("dat filmen is leuk als hobby") Hij denkt het nu gevonden te hebben in de studie "Social Work" een samensmelting van Culturele Maarschappelijke Vorming, Sociaal Pedagogische Hulpverlening en Maatschappelijk Werk en Dienstverlening.
Dat is dus ineens hectiek, want er moet natuurlijk ook nog een kamer gezocht worden. Hij is volop bezig op te internet en heeft al verschillende reacties.
Bij mijzelf gaan de gedachten over en weer van practisch tot emotioneel, van loslaten tot vasthouden, van trots tot angst. Ook bij Jesper bespeur ik die afwisseling. Iets wat wij allemaal hebben meegemaakt : Het verlaten van het vertrouwde nest.
Ik heb er alle vertrouwen in dat hij het redt ook al zal het niet altijd meevallen.
En wat mijzelf betreft , ik sta er een stuk sterker weer in , het is een nieuwe mijlpaal . Het zal weer even wennen zijn maar ook dan krijgt het weer zijn plekje.
groetjes
Ineke
donderdag, juli 13, 2006
vrijdag, juli 07, 2006
Jesus Christ
donderdag 29 juni gingen we gezessen (papa,mama,Carry,Tim, Huub en ik) naar de musical Jesus Christ superstar.
Ik moet zeggen ik heb genoten in eens komen al die liedjes weer boven. Maar ook de mooie, creatieve oplossingen die bedacht waren om ,in het theater, onuitvoerbare scenes toch weer te geven,waren prachtig.
Ook gezellie zo samen, moeten we vaker doen!
woensdag, juli 05, 2006
Michael
Bericht aan oma:
Aangezien je de muziek van mijn dvd zo mooi vond, zal ik je, als we elkaar weer treffen, de dvdregistratie van het live-concert van Michael Buble overhandigen. Geweldige stem heeft die kerel :)
Groet
J E S P E R
Aangezien je de muziek van mijn dvd zo mooi vond, zal ik je, als we elkaar weer treffen, de dvdregistratie van het live-concert van Michael Buble overhandigen. Geweldige stem heeft die kerel :)
Groet
J E S P E R
dinsdag, juli 04, 2006
Rots en Water
Hallo allemaal,
Zoals ik in mijn vorige stukje al meldde heb ik afgelopen woensdag, donderdag en vrijdag meegedaan aan de cursus Rots en Water ( een programma voor jongens in het basis- en voortgezet onderwijs). Dit om te kijken of het programma geschikt is om te gebruiken op de Pabo, om meer jongens aan te trekken én te behouden. De cursus werd door de school betaald (ik geloof 1000 euro pp!) en ik ging samen met mijn beste vriend en mede-pabostudent Bas en twee leraren er naar toe. We zouden woensdag om 06.45 vanuit Almere vertrekken, wat dus voor Bas en mij betekende dat we om 06.00 op moesten staan om de trein van 06.23 te halen. Het leek ons dus handig om maar bij Bas te slapen dinsdagnacht. Dit bleek achteraf een mindere keuze, aangezien Bas ziek was en ik de de hele nacht in zijn bacillen heb gelegen.
Afijn, woensdag dus om 06.40 aangekomen op het centraal station in Almere alwaar Jeroen de Kruyff, leraar pedagogiek al op ons wachtte. Het was alleen nog wachten op Frank Willemars, leraar geschiedenis tot hij ons zou komen ophalen met de auto. Naar toen bleek zou er ook nog een deeltijd-student heen gaan die zich op eigen kosten had aangemeld, maar wel vroeg om een rit naar Papendal, waar de cursus zou plaats vinden. Gelukkig had Frank een Opel Zafira, dus pasten we er allemaal in en verliep de reis dankzij mijn aanwijzingen (ik had de routeplanner in handen) voorspoedig. We waren daarom mooi op tijd in Papendal.
Daar konden we de vechtsporthal echter niet vinden, dus zoals het echte jongens betaamt bleven we rondjes rijden op het complex tot we uiteindelijk na 15 minuten toch de weg hadden gevonden. Een typisch geval van trial and error. Oftewel net zolang proberen totdat het lukt (meestal lukt het dus niet). We kwamen dus maar net op tijd de hal in waar we ons snel omkleedden. De cursus werd namelijk gegeven in een teakwondo-zaal, met matten op de vloer en vechtkussens aan de muur. We moesten in sportkleding en op blote voeten opdraven.
We werden welkom geheten door een actieve man van in de vijftig die een inleidend praatje hield over de cursus en over de ontwikkeling van jongens in het onderwijs. Het is namelijk zo dat jongens in het onderwijs steeds meer problemen kennen en daardoor ook steeds meer probleemgedrag vertonen. Freerk Ykema, de cursusleider was daarom benaderd om een onderwijsmethode te ontwikkelen, gericht op jongens en dan speciaal op geweld en seksueel geweld. naar mate hij vorderde met zijn collega's, kwam hij erachter dat het programma veel breder getrokken moest worden. De overheid had daar echter geen geld voor over dus heeft hij het zelf maar gedaan. Na dit inleidende praatje volgden we in drie dagen zo'n beetje het gehele programma, van 08.30 tot 17.15. 20 uur praktijk en 4 uur theorie. Ik vond het begin veelbelovend, maar de praktijk vond ik toch minder interessant. Eigenlijk was het een beetje oude koek, gestoken in een nieuw jasje. Het kwam een beetje neer op een soort zelfverdedigings- Tai Chi- en ken-jezelf-cursus ineen. We leerden weringen, trappen en slagen. We leerden te staan en leven vanuit het principe van centreren en gronden. (adem in de buik, waardoor je een krachtig en rustig centrum hebt en stevig met twee voeten op de grond staan, zodat je in contact staat met de aarde). Ook de houding kwam nog aan bod. Ik vond persoonlijk dat de cursus bijna niet uitvoerbaar is op de basisschool en al helemaal niet op de Pabo, aangezien je moeilijk dat soort activiteiten kan doen. We gaan als vervolg waarchijnlijk wel een workshop geven op de Pabo, omdat er voor zoveel geld natuurlijk wel een vervolg moet komen haha. Al met al was de cursus best leuk om te volgen, waarbij vooral de avonden met Bas, Frank, Jeroen en Rob leuk waren. Nooit geweten dat je tegelijkertijd kon darten, poolen en playstationen tegelijk. Het kan dus toch. Wat ik ook wel vermeldenswaardig vind is dat we aan het eind van de cursus een plankje doormidden moesten slaan. Het was geen gewoon triplex plankje, nee het was een stevige, ruim een centimeter dikke plank. Ik wist zeker dat het me niet zou lukken om die doormidden te meppen, maar ziedaar, het lukte me toch. Zonder al te veel moeite. Zou de cursus toch zijn vruchten afgeworpen hebben? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik flink verkouden ben geworden die drie dagen door Bas en dat ik nog steeds kamp met keelpijn, hoofdpijn, hoesten en snot.. Leuk begin van je vakantie...
Greetz Dennis
Zoals ik in mijn vorige stukje al meldde heb ik afgelopen woensdag, donderdag en vrijdag meegedaan aan de cursus Rots en Water ( een programma voor jongens in het basis- en voortgezet onderwijs). Dit om te kijken of het programma geschikt is om te gebruiken op de Pabo, om meer jongens aan te trekken én te behouden. De cursus werd door de school betaald (ik geloof 1000 euro pp!) en ik ging samen met mijn beste vriend en mede-pabostudent Bas en twee leraren er naar toe. We zouden woensdag om 06.45 vanuit Almere vertrekken, wat dus voor Bas en mij betekende dat we om 06.00 op moesten staan om de trein van 06.23 te halen. Het leek ons dus handig om maar bij Bas te slapen dinsdagnacht. Dit bleek achteraf een mindere keuze, aangezien Bas ziek was en ik de de hele nacht in zijn bacillen heb gelegen.
Afijn, woensdag dus om 06.40 aangekomen op het centraal station in Almere alwaar Jeroen de Kruyff, leraar pedagogiek al op ons wachtte. Het was alleen nog wachten op Frank Willemars, leraar geschiedenis tot hij ons zou komen ophalen met de auto. Naar toen bleek zou er ook nog een deeltijd-student heen gaan die zich op eigen kosten had aangemeld, maar wel vroeg om een rit naar Papendal, waar de cursus zou plaats vinden. Gelukkig had Frank een Opel Zafira, dus pasten we er allemaal in en verliep de reis dankzij mijn aanwijzingen (ik had de routeplanner in handen) voorspoedig. We waren daarom mooi op tijd in Papendal.
Daar konden we de vechtsporthal echter niet vinden, dus zoals het echte jongens betaamt bleven we rondjes rijden op het complex tot we uiteindelijk na 15 minuten toch de weg hadden gevonden. Een typisch geval van trial and error. Oftewel net zolang proberen totdat het lukt (meestal lukt het dus niet). We kwamen dus maar net op tijd de hal in waar we ons snel omkleedden. De cursus werd namelijk gegeven in een teakwondo-zaal, met matten op de vloer en vechtkussens aan de muur. We moesten in sportkleding en op blote voeten opdraven.
We werden welkom geheten door een actieve man van in de vijftig die een inleidend praatje hield over de cursus en over de ontwikkeling van jongens in het onderwijs. Het is namelijk zo dat jongens in het onderwijs steeds meer problemen kennen en daardoor ook steeds meer probleemgedrag vertonen. Freerk Ykema, de cursusleider was daarom benaderd om een onderwijsmethode te ontwikkelen, gericht op jongens en dan speciaal op geweld en seksueel geweld. naar mate hij vorderde met zijn collega's, kwam hij erachter dat het programma veel breder getrokken moest worden. De overheid had daar echter geen geld voor over dus heeft hij het zelf maar gedaan. Na dit inleidende praatje volgden we in drie dagen zo'n beetje het gehele programma, van 08.30 tot 17.15. 20 uur praktijk en 4 uur theorie. Ik vond het begin veelbelovend, maar de praktijk vond ik toch minder interessant. Eigenlijk was het een beetje oude koek, gestoken in een nieuw jasje. Het kwam een beetje neer op een soort zelfverdedigings- Tai Chi- en ken-jezelf-cursus ineen. We leerden weringen, trappen en slagen. We leerden te staan en leven vanuit het principe van centreren en gronden. (adem in de buik, waardoor je een krachtig en rustig centrum hebt en stevig met twee voeten op de grond staan, zodat je in contact staat met de aarde). Ook de houding kwam nog aan bod. Ik vond persoonlijk dat de cursus bijna niet uitvoerbaar is op de basisschool en al helemaal niet op de Pabo, aangezien je moeilijk dat soort activiteiten kan doen. We gaan als vervolg waarchijnlijk wel een workshop geven op de Pabo, omdat er voor zoveel geld natuurlijk wel een vervolg moet komen haha. Al met al was de cursus best leuk om te volgen, waarbij vooral de avonden met Bas, Frank, Jeroen en Rob leuk waren. Nooit geweten dat je tegelijkertijd kon darten, poolen en playstationen tegelijk. Het kan dus toch. Wat ik ook wel vermeldenswaardig vind is dat we aan het eind van de cursus een plankje doormidden moesten slaan. Het was geen gewoon triplex plankje, nee het was een stevige, ruim een centimeter dikke plank. Ik wist zeker dat het me niet zou lukken om die doormidden te meppen, maar ziedaar, het lukte me toch. Zonder al te veel moeite. Zou de cursus toch zijn vruchten afgeworpen hebben? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik flink verkouden ben geworden die drie dagen door Bas en dat ik nog steeds kamp met keelpijn, hoofdpijn, hoesten en snot.. Leuk begin van je vakantie...
Greetz Dennis
Abonneren op:
Posts (Atom)