vrijdag, december 31, 2010
Nog even nagenieten!!
Met mama naar The Tenors geweest 27 december!
Wat een spektakel !!! Een grote overdondering van de meest prachtige nummers.
Ontzettend genoten en een super avondje uit.
donderdag, december 23, 2010
Merry Christmas!
Hoi allemaal!
Ik kon jullie dit niet onthouden. Ik hoop dat het gaat werken.
groetjes en fijne dagen,
Joke
Ik kon jullie dit niet onthouden. Ik hoop dat het gaat werken.
groetjes en fijne dagen,
Joke
vrijdag, december 17, 2010
Gaat dit zien!
Geweldige manier om iedereen prettige feestdagen te wensen!
Maar gelijk een herinnering aan vroeger toen het koor met papa in Abcoude dit ten gehore bracht!
Geniet ervan
groeten Ineke
Maar gelijk een herinnering aan vroeger toen het koor met papa in Abcoude dit ten gehore bracht!
Geniet ervan
groeten Ineke
woensdag, december 15, 2010
Om over na te denken.....
De 7 spirituele wetten (geschreven door Deepak Chopra)
1. De wet van pure potentialiteit. Iedereen draagt een bron van oneindige mogelijkheden in zich, van waaruit alle ideeen, gedachten en creativiteit ontspringen. Het ervaren van dit diepste zelf betekent dat je leeft vanuit je eigen ziel. Dan hoeven je gedrag en gedachten niet langer continu bevestigd te worden door je omgeving om je gelukkig te kunnen voelen.
2. De wet van geven en ontvangen. Het universum functioneert door dynamische uitwisseling. Geven en ontvangen zijn verschillende aspecten van de energie die door het universum stroomt. En als we anderen geven wat we zelf graag willen hebben, zorgen we ervoor dat de overdaad van het universum in ons leven blijft circuleren.
3. De wet van karma. Wat we zaaien zullen we oogsten. Elke actie is een kracht en de reactie keert met dezelfde kracht naar ons terug. Als we dingen doen die anderen geluk en succes brengen, is de vrucht van ons karma geluk en succes.
4. De wet van de minste weerstand. Deze wet nodigt ons uit dagelijkse inspanning te minimaliseren, om het resultaat te maximaliseren. Verspil je kostbare levensenergie niet en houd op met vechten tegen de realiteit. Geef je over en aanvaard begrenzingen en kwetsbaarheden; des te minder zullen die je beperken.
5. De wet van intentie en wens. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Geef aandacht aan je diepste wensen en intenties en leef vanuit dankbaarheid. Je wensen zullen worden vervuld, tenzij het universum andere plannen voor je heeft die groter zijn dan je zelf kunt bedenken.
6. De wet van afstand nemen. Dit is de kunst van het loslaten. Soms moeten we juist loslaten om iets te kunnen ontvangen. Laat gehechtheid en controle los en bevorder de flexibiliteit in jezelf.
7. De wet van dharma. Iedereen heeft een doel in dit leven, een unieke gave of een bijzonder talent dat hij kan doorgeven.
1. De wet van pure potentialiteit. Iedereen draagt een bron van oneindige mogelijkheden in zich, van waaruit alle ideeen, gedachten en creativiteit ontspringen. Het ervaren van dit diepste zelf betekent dat je leeft vanuit je eigen ziel. Dan hoeven je gedrag en gedachten niet langer continu bevestigd te worden door je omgeving om je gelukkig te kunnen voelen.
2. De wet van geven en ontvangen. Het universum functioneert door dynamische uitwisseling. Geven en ontvangen zijn verschillende aspecten van de energie die door het universum stroomt. En als we anderen geven wat we zelf graag willen hebben, zorgen we ervoor dat de overdaad van het universum in ons leven blijft circuleren.
3. De wet van karma. Wat we zaaien zullen we oogsten. Elke actie is een kracht en de reactie keert met dezelfde kracht naar ons terug. Als we dingen doen die anderen geluk en succes brengen, is de vrucht van ons karma geluk en succes.
4. De wet van de minste weerstand. Deze wet nodigt ons uit dagelijkse inspanning te minimaliseren, om het resultaat te maximaliseren. Verspil je kostbare levensenergie niet en houd op met vechten tegen de realiteit. Geef je over en aanvaard begrenzingen en kwetsbaarheden; des te minder zullen die je beperken.
5. De wet van intentie en wens. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Geef aandacht aan je diepste wensen en intenties en leef vanuit dankbaarheid. Je wensen zullen worden vervuld, tenzij het universum andere plannen voor je heeft die groter zijn dan je zelf kunt bedenken.
6. De wet van afstand nemen. Dit is de kunst van het loslaten. Soms moeten we juist loslaten om iets te kunnen ontvangen. Laat gehechtheid en controle los en bevorder de flexibiliteit in jezelf.
7. De wet van dharma. Iedereen heeft een doel in dit leven, een unieke gave of een bijzonder talent dat hij kan doorgeven.
maandag, december 06, 2010
donderdag, november 11, 2010
Wat het is
Het is onzin ... zegt het verstand
Het is wat het is ... zegt de liefde
Het is ongeluk ... zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet ... zegt de angst
Het is uitzichtloos ... zegt het inzicht
Het is wat het is ... zegt de liefde
Het is belachelijk ... zegt de trots
Het is lichtzinnig ... zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk ... zegt de ervaring
Het is wat het is ... zegt de liefde
Erich Fried (1921-1988)
met de groetjes van Carry.
Het is wat het is ... zegt de liefde
Het is ongeluk ... zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet ... zegt de angst
Het is uitzichtloos ... zegt het inzicht
Het is wat het is ... zegt de liefde
Het is belachelijk ... zegt de trots
Het is lichtzinnig ... zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk ... zegt de ervaring
Het is wat het is ... zegt de liefde
Erich Fried (1921-1988)
met de groetjes van Carry.
dinsdag, oktober 19, 2010
Volg ons in Nieuw Zeeland!
Op onze reisweblog kun je onze belevenissen volgen en wat foto's zien: http://familieburg.reisweblog.com/
Groetjes,
Hans, Francien, Cindy, Sascha & Danique
zaterdag, september 25, 2010
"It's just that I recall *26* september"
Ilse DeLange - I still cry
I'm making flowers out of paper
While darkness takes the afternoon
I know that they won't last forever
But real ones fade away too soon
I still cry sometimes when I remember you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
It's just that I recall September
It's just that I still hear your song
It's just I can't seem to remember
Forever more those days are gone
I still cry sometimes when I remember you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
I still cry sometimes when I rememeber you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
But when the leaves start falling down I still cry
Carry
I'm making flowers out of paper
While darkness takes the afternoon
I know that they won't last forever
But real ones fade away too soon
I still cry sometimes when I remember you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
It's just that I recall September
It's just that I still hear your song
It's just I can't seem to remember
Forever more those days are gone
I still cry sometimes when I remember you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
I still cry sometimes when I rememeber you
I still cry sometimes when I hear your name
I said goodbye and I know you're alright now
But when the leaves start falling down I still cry
But when the leaves start falling down I still cry
Carry
donderdag, september 16, 2010
dinsdag, september 14, 2010
Wat een "Expression"
"Charmante" foto's van ons spetterende optreden zaterdag jl. op het stadhuisplein! In de volle zon met flink veel publiek. Zo te zien nam ik de nieuwe choreo wel heel erg serieus. Of is het gewoon het enorme inlevingsvermogen van de tekst : love really hurts without you !!!!!Aanstaande zaterdag weer een optreden en wel in de kleine zaal van het theater, vanwege de start van het cultureel seizoen. Zal vast weer mooie plaatjes opleveren!
maandag, september 13, 2010
Puberpraat
een uitspraakje van Cin om de lachspieren die op Texel flink getraind zijn op niveau te houden.
Cin is naar mobieltjes aan het kijken in een folder, welke haar vriendinnen etc hebben en dan wijst ze een mobieltje aan: “ dat is echt wel wat voor jou.”
Waarop ik zeg: “zeker een oubollig model”
Cin: “je bent toch oud en bollig”
groetjes Francien
Cin is naar mobieltjes aan het kijken in een folder, welke haar vriendinnen etc hebben en dan wijst ze een mobieltje aan: “ dat is echt wel wat voor jou.”
Waarop ik zeg: “zeker een oubollig model”
Cin: “je bent toch oud en bollig”
groetjes Francien
zondag, juli 25, 2010
dinsdag, juli 13, 2010
van Nunspeet naar Elburg
Op dit moment ben ik aan het recupereren (om in tour de france termen te blijven) van een wandeltochtje, dat ik voor vandaag had uitgezocht. Het warme weer van de laatste tijd nodigde niet echt uit om de wandelschoenen aan te trekken en dus bleef het maar bij fietstochtjes. Toen ik gisteren op de buienradar zag dat het droog zou blijven en de temperatuur niet al te hoog, heb ik het er maar op gewaagd.
Rugtas ingepakt (wat heeft een mens toch een zooi bij zich, maar ja een slimme meid is op ALLES voorbereid; zoals het ehbo-setje inclusief blarenpleisters en tekentang, zakmes, zakdoekjes voor je weet maar nooit, all-weather zitje zodat je op vochtige plekken ook droog zit, micro-vezel handdoekje voor al het luie zweet haha, regenhoesje voor de rugzak, mobiel (opgeladen!) portemonnee, regenjas, plu, puzzelboekje voor het rustmomentje en natuurlijk de nodige etenswaren om op krachten te blijven!!
Wat die etenswaren betreft heb ik nu toch een noviteitje!! Bij de Wibra kwam ik een lunchbox tegen met daarin een koelelement en nog twee aparte kleine doosje. Dus onderin twee boterhammen met kipfilet en sla, daarop het koelelement (gelukkig van te voren in de vriezer gelegd en niet vergeten !) en daarop een bakje met aardbeien en een bakje met komkommer.
Zat ik me daar toch te genieten in het bos van mijn frisse bammetjes !!!!
Ook had ik nog een hardplastic bananendoosje (in de vorm van een banaan) met daarin natuurlijk de onvermijdelijke banaan haha!
Jullie snappen, die tas zat bommetje vol en loodzwaar.
Mijn oog was gevallen op de nieuwe NS wandeling van Nunspeet naar Elburg. ongeveer 15 km. Iets later dan gepland vertrokken door een onverwacht bezoekje aan de tandarts, en met de auto naar Nunspeet. Geparkeerd (gratis! bij het Veluwetransferium) De schoenen gewisseld, de regenjas bij nader inzien in de auto gelaten, en gaan met die banaan (met of zonder doosje haha)
Het was weer een afwisselende wandelroute, zoals we dat bij de NS gewend zijn. Verharde en onverharde wegen, mooi bosgebied om Nunspeet heen richting Doornspijk, daarna over grasdijkjes en polderlandschap richting Elburg, over de vestingwal en door het centrum van Elburg. Uitkomend bij de bushalte die mij weer (met de OV-chip) naar Nunspeet brengt.
Moe maar voldaan zoals dat heet rijd ik weer naar Lelystad.
Geen foto's dit keer, want die paste echt niet meer in de tas haha, maar het is wel een aanrader om deze wandeling met eigen ogen EN benen te beleven!!
Rugtas ingepakt (wat heeft een mens toch een zooi bij zich, maar ja een slimme meid is op ALLES voorbereid; zoals het ehbo-setje inclusief blarenpleisters en tekentang, zakmes, zakdoekjes voor je weet maar nooit, all-weather zitje zodat je op vochtige plekken ook droog zit, micro-vezel handdoekje voor al het luie zweet haha, regenhoesje voor de rugzak, mobiel (opgeladen!) portemonnee, regenjas, plu, puzzelboekje voor het rustmomentje en natuurlijk de nodige etenswaren om op krachten te blijven!!
Wat die etenswaren betreft heb ik nu toch een noviteitje!! Bij de Wibra kwam ik een lunchbox tegen met daarin een koelelement en nog twee aparte kleine doosje. Dus onderin twee boterhammen met kipfilet en sla, daarop het koelelement (gelukkig van te voren in de vriezer gelegd en niet vergeten !) en daarop een bakje met aardbeien en een bakje met komkommer.
Zat ik me daar toch te genieten in het bos van mijn frisse bammetjes !!!!
Ook had ik nog een hardplastic bananendoosje (in de vorm van een banaan) met daarin natuurlijk de onvermijdelijke banaan haha!
Jullie snappen, die tas zat bommetje vol en loodzwaar.
Mijn oog was gevallen op de nieuwe NS wandeling van Nunspeet naar Elburg. ongeveer 15 km. Iets later dan gepland vertrokken door een onverwacht bezoekje aan de tandarts, en met de auto naar Nunspeet. Geparkeerd (gratis! bij het Veluwetransferium) De schoenen gewisseld, de regenjas bij nader inzien in de auto gelaten, en gaan met die banaan (met of zonder doosje haha)
Het was weer een afwisselende wandelroute, zoals we dat bij de NS gewend zijn. Verharde en onverharde wegen, mooi bosgebied om Nunspeet heen richting Doornspijk, daarna over grasdijkjes en polderlandschap richting Elburg, over de vestingwal en door het centrum van Elburg. Uitkomend bij de bushalte die mij weer (met de OV-chip) naar Nunspeet brengt.
Moe maar voldaan zoals dat heet rijd ik weer naar Lelystad.
Geen foto's dit keer, want die paste echt niet meer in de tas haha, maar het is wel een aanrader om deze wandeling met eigen ogen EN benen te beleven!!
dinsdag, juni 29, 2010
Hoe blauw wil je het hebben ?
Superweekend op Schier gehad met Carry!Een verlaat verjaardagskadootje, maar wat in het vat zit, verzuurt niet....
Heeeeeeel erg bedankt Car en Maart, ik heb genoten van alles wat deze geweldige plek te bieden heeft.
zondag, mei 30, 2010
sentimental journey: deel 3
vorige week maandag ging ik Danique ophalen bij mama.Ze had een heerlijk logeerpartijtje achter de rug. Aangezien de auto van mama stuk was en ze juist die dag met de Deerenbeergjes afgesproken had, kon ik haar mooi een slinger naar Abcoude geven.Bovendien wilde ik al een hele tijd de meiden een keer Abcoude laen zien dus een heleboel vliegen in een klap.
We rijden Abcoude in langs het Abcouder meer, waar het buitenbad verdwenen is, langs de nieuwe brug. daar staat weliswaar een bord dat er een omleiding is en dat je niet over "ons bruggetje" kan, maar wij zijn eigenwijs, want we willen gewoon graag even door het hele dorp rijden. Ook voor mama is het lang geleden dat ze echt in het dorp geweest is.Een en al herkenning natuurlijk: sprey, het kerkplein, de wakende haan,he het bakkertje is inmiddels een restaurantje, het marktplein,en daar is dan het bruggetje:
Je kan er inderdaad niet over, maar we parkeren langs de Angstel.We lopen ons oude vertrouwde route van het dorp naar Angsteloord. Over het grindpaadje langs de hekjes, over het pleintje. Onverstelbaar dat dit zo weinig veranderd is. Ik word overspoeld door herinneringen en hoor mezelf voordurend zeggen. KijK en hier liepen we altijd als we boodschappen gingen doen....Kijk hier speelden we altijd buiten (buskruit).... en dan: Kijk hier woonden we!!!!
Na een kort gesprekje met Evert Spoelder en Wil Deerenberg, laten we mama achter en gaan wij nog even een rondje Abcoude doen. Over het dijkje, langs ons speelveldje.Terwijl de meiden even de klimbomen induiken, ga ik in gedachten even 30 jaar terug en zie mezelf ook weer klimmen in die bomen. We lopen langs het "oude politiebureau". Ik vertel van die mooie roze bomen die wel een tunnel leken, de herdershond op de hoek waar we altijd met een grote boog omheen gingen. Als we langs het huis van Gea lopen, kan ik me gewoon niet voorstellen dat zij inmiddels overleden is.
Dan komt de Paulusschool in zicht.Er staan wat keten aangebouwd, het grasveld voor is een pleintje geworden, maar verder weinig veranderd. Als ik naar binnen gluur zie ik dat de gangen verbreed zijn, de aula inmiddels veranderd is in een klas en een bibliotheek. Stiekem hoop ik dat een van de leerkrachten zo gek is om op tweede pinksterdag even in de klas bezig te zijn, zodat we naar binnen kunnen, maar helaas.
We gaan verder richting het gemeentehuis. Kijk hier heeft Jose ook nog even gewoond..... en terwijl ik aan het vertellen ben over Sinterklaas die op het balkon stond van het gemeentehuis en over het wachten in de rij in de kees bon zaal om hem een hand te geven (en snoep te krijgen),zie ik tot mijn verbazing dat de poffertjeskraam er staat. Het is toch geen feestweek!
Het is precies lunchtijd, gelukkig maar! We gaan er lekker zitten en smullen van de poffertjes, en ik vertel weer...van de feestweek, de kermis, het reuzenrad en de strippenkaart met gratis bonnetjes voor een ijsje en de oliebol. We sluiten deze bijzondere dag af met een ijsje bij van schaik (nee geen bekende oudere man, maar wel een jonge knul) en deze eten we op het bankje bij de brug op....kijk daaronder lagen we "altijd" met ons bootje.......
We gaan weer richting huis, de meiden suf getetterd door al mijn verhalen en ik nog nagenietend van alle indrukken en herinneringen. Helaas geen fototoestel mee, maar de plaatjes zijn weer opgeslagen in mijn hoofd. Eigenlijk was het rondje veel te kort, dus ga ik de volgende keer graag mee met een wat uitgebreidere wandeling. Tot dan geniet ik nog even na en pak ik de foto's van jou, Car, er nog even bij en herlees ik de sentimental journeys gewoon nog een keer....
Francien
We rijden Abcoude in langs het Abcouder meer, waar het buitenbad verdwenen is, langs de nieuwe brug. daar staat weliswaar een bord dat er een omleiding is en dat je niet over "ons bruggetje" kan, maar wij zijn eigenwijs, want we willen gewoon graag even door het hele dorp rijden. Ook voor mama is het lang geleden dat ze echt in het dorp geweest is.Een en al herkenning natuurlijk: sprey, het kerkplein, de wakende haan,he het bakkertje is inmiddels een restaurantje, het marktplein,en daar is dan het bruggetje:
Je kan er inderdaad niet over, maar we parkeren langs de Angstel.We lopen ons oude vertrouwde route van het dorp naar Angsteloord. Over het grindpaadje langs de hekjes, over het pleintje. Onverstelbaar dat dit zo weinig veranderd is. Ik word overspoeld door herinneringen en hoor mezelf voordurend zeggen. KijK en hier liepen we altijd als we boodschappen gingen doen....Kijk hier speelden we altijd buiten (buskruit).... en dan: Kijk hier woonden we!!!!
Na een kort gesprekje met Evert Spoelder en Wil Deerenberg, laten we mama achter en gaan wij nog even een rondje Abcoude doen. Over het dijkje, langs ons speelveldje.Terwijl de meiden even de klimbomen induiken, ga ik in gedachten even 30 jaar terug en zie mezelf ook weer klimmen in die bomen. We lopen langs het "oude politiebureau". Ik vertel van die mooie roze bomen die wel een tunnel leken, de herdershond op de hoek waar we altijd met een grote boog omheen gingen. Als we langs het huis van Gea lopen, kan ik me gewoon niet voorstellen dat zij inmiddels overleden is.
Dan komt de Paulusschool in zicht.Er staan wat keten aangebouwd, het grasveld voor is een pleintje geworden, maar verder weinig veranderd. Als ik naar binnen gluur zie ik dat de gangen verbreed zijn, de aula inmiddels veranderd is in een klas en een bibliotheek. Stiekem hoop ik dat een van de leerkrachten zo gek is om op tweede pinksterdag even in de klas bezig te zijn, zodat we naar binnen kunnen, maar helaas.
We gaan verder richting het gemeentehuis. Kijk hier heeft Jose ook nog even gewoond..... en terwijl ik aan het vertellen ben over Sinterklaas die op het balkon stond van het gemeentehuis en over het wachten in de rij in de kees bon zaal om hem een hand te geven (en snoep te krijgen),zie ik tot mijn verbazing dat de poffertjeskraam er staat. Het is toch geen feestweek!
Het is precies lunchtijd, gelukkig maar! We gaan er lekker zitten en smullen van de poffertjes, en ik vertel weer...van de feestweek, de kermis, het reuzenrad en de strippenkaart met gratis bonnetjes voor een ijsje en de oliebol. We sluiten deze bijzondere dag af met een ijsje bij van schaik (nee geen bekende oudere man, maar wel een jonge knul) en deze eten we op het bankje bij de brug op....kijk daaronder lagen we "altijd" met ons bootje.......
We gaan weer richting huis, de meiden suf getetterd door al mijn verhalen en ik nog nagenietend van alle indrukken en herinneringen. Helaas geen fototoestel mee, maar de plaatjes zijn weer opgeslagen in mijn hoofd. Eigenlijk was het rondje veel te kort, dus ga ik de volgende keer graag mee met een wat uitgebreidere wandeling. Tot dan geniet ik nog even na en pak ik de foto's van jou, Car, er nog even bij en herlees ik de sentimental journeys gewoon nog een keer....
Francien
donderdag, mei 27, 2010
Sentimental journey: deel 2
Na het aquaduct te zijn overgestoken, loop ik het dorp binnen via de kerkstraat en passeer ik ONZE kerk die ik al zo lang in de verte zag liggen.
.JPG)
Ondertussen toch wel trek gekregen: lekkere mueslibolletjes bij Both gekocht.
.JPG)
Alsof de tijd heeft stilgestaan... Koot bestaat nog steeds ... en de markt ook met de fruit- en kaaskraam op precies dezelfde plek!
.JPG)
Ik weersta het terras bij de Eendracht en werp nog even een blik over de Angstel richting nr 15. Het ijs bij de snackbar aan de overkant van de brug is op dit moment echter aantrekkelijker. Speciaal voor mij doen ze de brug net open als ik arriveer.
.JPG)
Heb ik toch nog iets ontdekt, dat wel veranderd is in Abcou: Geen autoverkeer meer over ONZE brug! Al het doorgaand verkeer wordt omgeleid via een nieuwe brug over de Angstel, vlak voor het Abcouder Meer. Daar had ik Paul (broer Huub)laatst al over horen vertellen en die DERDE BRUG (ja ... zo heet ie echt!) lijkt mij een mooi eind- oftewel keerpunt van mijn tocht.
.JPG)
Gelukkig mag ik de brug nog wel over en koop ik mijn welverdiende ijsje bij een vent met een wel heel bekend gezicht. Die stond 20 jaar geleden ook al in de snackbar en was volgens mij ook brugbediende...reus van een vent, donker haar, aparte neus... leeftijd Jook of Ien?
Ik pak een bankje aan de Voordijk om in alle rust van mijn ijsje te genieten en de herinneringen voorbij te laten komen aan al die keren dat ik hier als kind heb gelopen ... en gevaren.
.JPG)
Vervolgens loop ik verder over de Voordijk ... en zie ik nog een bekend gezicht passeren... Grijs haar, op de fiets, leren tasje achterop... ik ken die kop ...Het is Strengetje!!! Oftewel Meneer Streng, die ik in klas 2 van de Paulusschool als leerkracht kreeg. Ik tel snel de jaren ... 't zou kunnen... als hij toen net van de kweekschool af kwam, dat hij nu tegen de zestig loopt en nog steeds op 1 van de dorspschooltjes lesgeeft? Helaas fietste hij te hard om 'm op de foto te kunnen zetten HAHA!
.JPG)
Op naar de Heinkuiten(?)brug... dat zal dan wel de tweede brug zijn... en dan ligt ie daar opeens: DE DERDE BRUG... en alweer open ... speciaal voor mij!
.JPG)
Geen boot in aantocht, maar ze zijn de brug nog aan het testen... tot groot ongenoegen van de rijen wachtende automobilisten. Ik loop nog even door tot het Abcoudermeer, want ik had vernomen dat daar nu op de plek van het oude zwembad woningen worden gebouwd. Die bouwput vind ik te triest om op de foto te zetten, dus maar eentje van het meer met op de achtergrond het AMC. Zie je ook de flinke golfslag? Dat ik daar als kind tegenin heb moeten zwemmen ... als Meerkoetje!
.jpg)
En dan is het de hoogste tijd om weer om te draaien en mij naar het station te begeven.
.JPG)
Ik steek de tweede brug ;-) over en blader bij Spreij nog even in wat tijdschriften.
Schuin aan de overkant bij Appie Happie (tja ... inmiddels ook Abcou veroverd) mijn diner voor in de trein gekocht en dan via de Stationstraat in papa's tempo naar het spoor gesjeest.
Ik laat expres een trein lopen, om op een bankje op het nieuwe station Abcoude nog even alle indrukken van vandaag op me in te laten werken.
Op mijn Ipod komt Queen voorbij en Freddie zingt: "What a beautiful day, the sun is shining, I feel good, nothing's gonna stop me now ...."
Wil je deze route ook een keer lopen... laat 't me weten: Ik loop 'm dolgraag nog een keer met je mee!
groetjes, Carry
.JPG)
Ondertussen toch wel trek gekregen: lekkere mueslibolletjes bij Both gekocht.
.JPG)
Alsof de tijd heeft stilgestaan... Koot bestaat nog steeds ... en de markt ook met de fruit- en kaaskraam op precies dezelfde plek!
.JPG)
Ik weersta het terras bij de Eendracht en werp nog even een blik over de Angstel richting nr 15. Het ijs bij de snackbar aan de overkant van de brug is op dit moment echter aantrekkelijker. Speciaal voor mij doen ze de brug net open als ik arriveer.
.JPG)
Heb ik toch nog iets ontdekt, dat wel veranderd is in Abcou: Geen autoverkeer meer over ONZE brug! Al het doorgaand verkeer wordt omgeleid via een nieuwe brug over de Angstel, vlak voor het Abcouder Meer. Daar had ik Paul (broer Huub)laatst al over horen vertellen en die DERDE BRUG (ja ... zo heet ie echt!) lijkt mij een mooi eind- oftewel keerpunt van mijn tocht.
.JPG)
Gelukkig mag ik de brug nog wel over en koop ik mijn welverdiende ijsje bij een vent met een wel heel bekend gezicht. Die stond 20 jaar geleden ook al in de snackbar en was volgens mij ook brugbediende...reus van een vent, donker haar, aparte neus... leeftijd Jook of Ien?
Ik pak een bankje aan de Voordijk om in alle rust van mijn ijsje te genieten en de herinneringen voorbij te laten komen aan al die keren dat ik hier als kind heb gelopen ... en gevaren.
.JPG)
Vervolgens loop ik verder over de Voordijk ... en zie ik nog een bekend gezicht passeren... Grijs haar, op de fiets, leren tasje achterop... ik ken die kop ...Het is Strengetje!!! Oftewel Meneer Streng, die ik in klas 2 van de Paulusschool als leerkracht kreeg. Ik tel snel de jaren ... 't zou kunnen... als hij toen net van de kweekschool af kwam, dat hij nu tegen de zestig loopt en nog steeds op 1 van de dorspschooltjes lesgeeft? Helaas fietste hij te hard om 'm op de foto te kunnen zetten HAHA!
.JPG)
Op naar de Heinkuiten(?)brug... dat zal dan wel de tweede brug zijn... en dan ligt ie daar opeens: DE DERDE BRUG... en alweer open ... speciaal voor mij!
.JPG)
Geen boot in aantocht, maar ze zijn de brug nog aan het testen... tot groot ongenoegen van de rijen wachtende automobilisten. Ik loop nog even door tot het Abcoudermeer, want ik had vernomen dat daar nu op de plek van het oude zwembad woningen worden gebouwd. Die bouwput vind ik te triest om op de foto te zetten, dus maar eentje van het meer met op de achtergrond het AMC. Zie je ook de flinke golfslag? Dat ik daar als kind tegenin heb moeten zwemmen ... als Meerkoetje!
.jpg)
En dan is het de hoogste tijd om weer om te draaien en mij naar het station te begeven.
.JPG)
Ik steek de tweede brug ;-) over en blader bij Spreij nog even in wat tijdschriften.
Schuin aan de overkant bij Appie Happie (tja ... inmiddels ook Abcou veroverd) mijn diner voor in de trein gekocht en dan via de Stationstraat in papa's tempo naar het spoor gesjeest.
Ik laat expres een trein lopen, om op een bankje op het nieuwe station Abcoude nog even alle indrukken van vandaag op me in te laten werken.
Op mijn Ipod komt Queen voorbij en Freddie zingt: "What a beautiful day, the sun is shining, I feel good, nothing's gonna stop me now ...."
Wil je deze route ook een keer lopen... laat 't me weten: Ik loop 'm dolgraag nog een keer met je mee!
groetjes, Carry
Sentimental journey: deel 1
Vorige week donderdag ben ik op bezoek geweest bij Corrie. Het verpleeghuis waar zij verblijft, ligt tegen de Gaasperplas in de Bijlmer. Toen ik op internet keek of ik daar na afloop een wandelingetje zou kunnen maken, zag ik ineens dat het Gein binnen hand (eh... voetbereik) lag en daarmee ook Abcoude!
Graag neem ik jullie dmv van de volgende fotoreportage mee op deze wandeltocht vol herinneringen. Ik kon niet kiezen uit de foto's, dus zet ik ze er maar allemaal op!
Eerst deel 1: Het gein.
Zie hoe de molens en kerktorentjes steeds dichterbij komen! Ik heb vanaf Driemond aan de rechteroever van de rivier gelopen... maar af en toe achteruit gefotografeerd... en ook ff het Wilhelminabruggetje overgestoken natuurlijk!
Enne ... ik wist wel dat het station een paar honderd meter verplaatst was richting Bijlmer (daar was ik 3? jaar geleden met Ien en Loes nog geweest), maar dat er ook een aquaduct was met een wel heel bekende naam ... dat was voor mij een verrassing! Voor jullie ook? Zien jullie ook de TGV voorbijscheuren op de foto met het plaatsnaambordje?
.JPG)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
Nieuwsgierig naar de rest van mijn tocht? Deel 2 volgt snel.
Groetjes, carry
Graag neem ik jullie dmv van de volgende fotoreportage mee op deze wandeltocht vol herinneringen. Ik kon niet kiezen uit de foto's, dus zet ik ze er maar allemaal op!
Eerst deel 1: Het gein.
Zie hoe de molens en kerktorentjes steeds dichterbij komen! Ik heb vanaf Driemond aan de rechteroever van de rivier gelopen... maar af en toe achteruit gefotografeerd... en ook ff het Wilhelminabruggetje overgestoken natuurlijk!
Enne ... ik wist wel dat het station een paar honderd meter verplaatst was richting Bijlmer (daar was ik 3? jaar geleden met Ien en Loes nog geweest), maar dat er ook een aquaduct was met een wel heel bekende naam ... dat was voor mij een verrassing! Voor jullie ook? Zien jullie ook de TGV voorbijscheuren op de foto met het plaatsnaambordje?
.JPG)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
Nieuwsgierig naar de rest van mijn tocht? Deel 2 volgt snel.
Groetjes, carry
woensdag, mei 26, 2010
Zevenblad
Heb jij ook zo'n last van het onkruid zevenblad?
Ik vond laatst dit berichtje in een tuinkrantje
TIP: Zevenblad ken je als lastig onkruid. Maar maak er gewoon pesto van ! Meng wat olie met gemalen pijnboompitten en gemalen parmezaanse kaas met het fijngesneden zevenblad. Is heerlijk op knoflookbrood!
Ik heb het zelf nog niet uitgeprobeerd, maar zo haal je wel iets positiefs uit een hardnekkige ergernis !!
zondag, mei 23, 2010
e-mailadres mama
Mama heeft nu ook haar eigen e-mailadres: wil.groot@kpnmail.nl
Let wel: mama heeft nog wel even tijd nodig om e-mailen onder de knie te krijgen! Ze zal nog niet gelijk alles lezen, of beantwoorden.
Francien & Hans
Let wel: mama heeft nog wel even tijd nodig om e-mailen onder de knie te krijgen! Ze zal nog niet gelijk alles lezen, of beantwoorden.
Francien & Hans
Zonnige midweek in Katwijk
Tja, je krijgt wat je verdiend nietwaar!
Een leuk adresje 100meter van de boulevard met balkon op het zuiden en de branding op gehoorafstand. Het ontbijt werd zelfs op de kamer gebracht in een leuke picknickmand.
De eerste dagen was het nog wel fris maar prima wandelweer. Een hele mooie route gelopen door de duinen richting Wassenaar en terug over het strand (ong.12 km) Een onderdeel van deze route was het laarzenpad en ik vreesde het ergste maar gelukkig was het redelijk begaanbaar en hoefde ik mijn wandelschoenen niet op waterdichtheid te testen !! Ik ben veel dieren tegengekomen op deze wandeling, namelijk prachtige vlinders, enorme karpers in een vennetje en als klap op de vuurpijl een gezin Schotse Hooglanders een paar meter van mij vandaan. Het witte kalf (is bijzonder volgens de SBB medewerker) was drie weken oud en de ouders zeer waaks. Toen ik ze probeerde te fotograferen liep het jong weg en de moeder er gelijk achteraan.
Ik zal proberen wat foto's te plaatsen waarschijnlijk niet in de goede volgorde haha!!
Verder naast de wandelingen natuurlijk veel strandtentjes aangedaan voor een cappuchino, broodje, visje, wijntje en allerlei andere geneugten die het vakantieleven zo prettig maken.
Gediplomeerd bloemist
Afgelopen dinsdag was de grote examendag bij Bloemschikinstituut Boerma. We moesten 5 stukken maken in 5 uur tijd.
Experts uit het hele land waren overgekomen om de resultaten te beoordelen:
Geslaagd!
Het was heerlijk om te doen. Ik weet nog niet of ik er iets meer mee wil dan alleen als hobby. Wellicht eens meelopen in een bloemenzaak, wat mond op mond losse opdrachtjes....het diploma is in ieder geval binnen,Francien
Een stevige fietstocht naar Kasteel de Haar
Danique logeert twee nachtjes bij oma, dus we konden een wat stoerdere fietstocht uitzoeken voor 1e pinksterdag: dat werd Kasteel de Haar in Haarzuilens. Schitterend weer, zon en nauwelijks wind, en Cindy en Sascha hebben het hele stuk moeiteloos gefietst! Bij elkaar hebben we ruim 45km gereden, dus best een prestatie. Heen via de Kromme Mijdrecht, de Nieuwkoopse Plassen en het Oortjespad bij Kanis.
Terug via Portengen, Kockengen, Wilnis en Mijdrecht. Gelunched met onze meegebrachte broodjes op het picknickveldje van het kasteel. Heerlijk.
Topdag, afgesloten met een lekker bbq in de tuin!
Francien, Hans, Cindy & Sascha
Let op: Mama is online!
Het heeft even geduurd, maar sinds gisteren doet de internetverbinding het op Vlaskruid 27 weer als vanouds en heeft mama weer toegang tot de Grootspraak!
Let dus op: ze leest en weet dus alles!
Voor ons een mooie aanleiding om weer wat vaker van ons te laten horen, dus daar beginnen we gelijk mee!
Gr. Francien & Hans
Let dus op: ze leest en weet dus alles!
Voor ons een mooie aanleiding om weer wat vaker van ons te laten horen, dus daar beginnen we gelijk mee!
Gr. Francien & Hans
woensdag, april 21, 2010
Hoe papa 'sprak' in Grootspraak
Op 2 april is een speciale editie van de Grootspraak verschenen ter nagedachtenis aan papa. Mama heeft 'm ondertussen al bijna uit, maar nu is hij voor alle Grootspraakleden te lezen op onze site: Een special met daarin alle stukjes en columns die Johan/ papa/ opa voor de Grootspraak heeft geschreven. Voor mij was het dagboek van papa (waarmee de special begint) het mooiste stuk om te lezen: Een week uit de laatste zomer in Abcoude in 1988 op de drempel van een nieuwe fase. Het laatste stukje Delta Lloyd ... het laatste stukje opvoeding ... en ook al vooruit kijken naar de nieuwe toekomst in Zeewolde. Papa was in zijn volgende Grootspraak-columns meestal niet zo gedetailleerd, dus alleen daarom al is dit een uniek stuk proza. Ik was zelf bij het lezen ook weer even helemaal op Angsteloord 15!
groetjes, Carry
maandag, april 12, 2010
Lente op Texel
Wat een lekker midweekje hadden mama, Maarten en ik op Texel!
Vanuit ons Koetshuis vlakbij den Burg hebben we elke dag een andere strandopgang offe... strandpaviljoen... cappuccino-cafe...zonnebaadplek... puzzelstek... offe ... wandelstartpunt bezocht.
Op onze aankomstdag was het nog zo koud dat mama aan het strand de bontmuts van Maarten moest lenen! Stond eigenlijk best goed ;-)
De dagen erna was het zo lekker zonnig en warm(zeker uit de wind)dat de jasjes en vestjes regelmatig uitgingen en de zonnebrandcreme tevoorschijn gehaald moest worden.
Behalve zand en zee hebben we ook alle plaatsjes van het eiland bezocht ... hier op een terras in Den Burg (met al die leuke winkeltjes)...
...en hier aan de cappuccino in Oosterend (tegenover de kerk)...
Ook een sentimental journey gemaakt door de Cocksdorp en via het terrein van bungalowpark de Sluftervallei naar de vuurtoren. Ik zag mezelf weer met de tweeling en Ruud verstoppertje spelen in de duinen en mama zag de tweeling weer in het speeltuintje bij de receptie en in de bolderkar ... en de hele bubs op het schelpenpaadje naar het strand.
Verder hebben we onderweg honderden lammetjes bewonderd ...en ook ...honderden Duitsers! De Nederlanders mogen dan geen paasvakantie meer hebben, maar de Duitsters kennelijk wel.
Dit leidde tot de volgende 'annekedote':
Mama en ik hadden deze week zoveel Duits gehoord om ons heen, dat we het op onze laatste dag wel aandurfden om bij onze buren om een blikopener te vragen. Die van ons had het begeven. Eerst samen nog even oefenen: "Haben Sie ein ... (tja hoe heet zo'n ding in het Duits???? ... dan maar die van ons meenemen en omhoog houden)... "Diese is kaput!" En dan trekt mama de stoute schoenen aan en komt inderdaad ook terug met een blikopener die het wel doet. "Sehr Gut"! Als we ons soepblik open hebben, brengt ze hem meteen ook maar weer terug. Weer even oefenen... oh ja ..."Danke!"... Mama komt proestend terug ... de buren hadden geantwoord met: "Graag gedaan!" ...blijken het helemaal geen Duitsers, maar Belgen!!!!!! (wat we eigenlijk ook al wisten omdat hun auto met Belgisch nummerbord al de hele week naast ons huis staat ...) ... we deden het bijna in ons broek van het lachen. Idem dito toen we samen een kwartier lang hadden zitten klooien met de afstandbediening om de tv aan te krijgen en er toen pas achterkwamen dat de batterij eruit gevallen was!
Op die momenten hoorden we papa als het ware met ons meegrinniken.
Zijn foto had mama in de woonkamer gezet en dat was fijn. Al ontkom je er natuurlijk niet aan, dat je hem juist op dit soort momenten extra mist ...
Maar ...hij keek mee ... en zag dat het goed was!
groetjes, Carry
donderdag, maart 25, 2010
Hoe Tiny 'sprak' in Grootspraak
Ter nagedachtenis aan Tiny is deze week is een speciale editie van de Grootspraak verschenen: Een special met daarin alle stukjes en columns die Tiny voor de Grootspraak heeft geschreven. Een lach en een traan bij het lezen van haar teksten ... en vooral ook genieten van haar manier van schrijven.
groetjes, Carry
(klik hier voor het bestand)
groetjes, Carry
(klik hier voor het bestand)
maandag, maart 15, 2010
Even meegenieten
"Geniet alsjeblieft als je kunt,
elke dag voor mij.
Koester elk moment."
Marco Borsato (en Danique)
Gedicht
Dit gedichtje vond ik gister terug in mijn portemonnee. Ik had het daarin gestopt, omdat het zo'n mooie weergave was van een deel van mijn eigen proces van de afgelopen anderhalf jaar. Ik heb het in de trein heen en terug naar papa steeds weer herlezen, als ik het tegenkwam bij het opvissen van mijn treinkaartje uit mijn portemonnee voor de conducteur.
Ik wil het graag met jullie delen.
Ik leer dag na dag
de kunst van het wachten
de kunst van het weten
de kunst van het zien
de kunst van het niet-beoordelen
de kunst van het leven met het onaffe
de kunst van het helen
de kunst van de liefde
de kunst van het genieten
Ik leer dag na dag
de kunst om mezelf te bevrijden
de kunst om anderen vrijheid te gunnen
de kunst om te zijn wie ik ben
Ik leer de kunst van het danken
om wat was, is en komen zal
Ik leer leven ... dag na dag
(Claire van den Abbeele)
groetjes, Carry
Ik wil het graag met jullie delen.
Ik leer dag na dag
de kunst van het wachten
de kunst van het weten
de kunst van het zien
de kunst van het niet-beoordelen
de kunst van het leven met het onaffe
de kunst van het helen
de kunst van de liefde
de kunst van het genieten
Ik leer dag na dag
de kunst om mezelf te bevrijden
de kunst om anderen vrijheid te gunnen
de kunst om te zijn wie ik ben
Ik leer de kunst van het danken
om wat was, is en komen zal
Ik leer leven ... dag na dag
(Claire van den Abbeele)
groetjes, Carry
maandag, maart 08, 2010
donderdag, maart 04, 2010
maandag, maart 01, 2010
van Marco .......
Doe wat je altijd deed,
toen ik er nog was.
Leef elke dag voluit,
en met heel je hart.
En je vind mij,
en je voelt mij.
Ik ben dicht bij je,
mis mij.
Het is o.k.,
want ik mis jou net zo.
Huil als je huilen moet,
laat je tranen maar vrij.
Maar als je weer lachen kan,
hou je niet in voor mij.
Want ik voel jou,
ik beleef alles met jou.
Ik ben dicht bij je,
waak over jou.
En als je me zoekt,
ben ik er altijd.
Geniet alsjeblieft als je kunt,
elke dag voor mij.
Koester elk moment,
Het is zo voorbij.
Spring, lach en dans als een kind,
zet de schaamte opzij.
Doe het niet alleen,
open weer je hart.
Ook al voelt het vreemd,
je doet het ook voor mij
Zingen uit volle borst,
jaag je dromen maar na.
En weet wat je ook zal doen,
dat ik achter je sta.
Want ik voel jou,
ik beleef alles met jou.
Ik ben dicht bij je,
waak over jou.
En als je me zoekt ben ik er altijd
Doe wat je altijd deed
zaterdag, februari 27, 2010
TIRAMISU
Op veler verzoek hier het recept uit mijn boek : Heimwee naar La Bella Italia !
Tiramisu
"Nou, daar hoeft toch zeker geen Nederlandse beschrijving onder. 'Trek me op' betekent het letterlijk, wat je moet begrijpen als 'opkikker'. Nou, voor iemand met vetzucht is het dat zeker. Treviso, een stad in de Veneto, claimt het toetje uitgevonden te hebben. En er zijn mooie verhalen over zijdewevers die opkikkers nodig hadden, en Venetiaanse lovers die met tiramisu hun viriliteit weer op niveau brachten. Allemaal onzin, tiramisu is een 20e-eeuwse uitvinding."
3 eieren * 175 g suiker * 250 g mascarpone * lange vingers * 1 kopje loeisterke koffie (mag ook
decaf zijn), afgekoeld * cacao
Splits de eieren en zorg dat er geen spoortje dooier in het wit komt. Klop de dooiers met de suiker glad en meng er de mascarpone door. Klop de eiwitten met schoon materiaal in een schone kom stijf. Spatel ze voorzichtig door het mascarponemengsel. Maak een laag lange vingers in een niet te grote platte schaal en besprenkel ze met koffie. Ze mogen nat zijn maar niet in elkaar zakken. Verdeel er de creme over. Als je een kleine schaal hebt kun je misschien twee lagen maken. Bestuif met cacao en laat enkele uren opstijven in de koelkast.
Geniet ervan!
ps. voor een persoonlijke touch doe ik altijd nog een scheutje amaretto door de koffie !!
ps2. Eigenlijk moet er op de u van tiramisu nog een accent-grave, maar die kan ik niet vinden op de computer haha !!
Tiramisu
"Nou, daar hoeft toch zeker geen Nederlandse beschrijving onder. 'Trek me op' betekent het letterlijk, wat je moet begrijpen als 'opkikker'. Nou, voor iemand met vetzucht is het dat zeker. Treviso, een stad in de Veneto, claimt het toetje uitgevonden te hebben. En er zijn mooie verhalen over zijdewevers die opkikkers nodig hadden, en Venetiaanse lovers die met tiramisu hun viriliteit weer op niveau brachten. Allemaal onzin, tiramisu is een 20e-eeuwse uitvinding."
3 eieren * 175 g suiker * 250 g mascarpone * lange vingers * 1 kopje loeisterke koffie (mag ook
decaf zijn), afgekoeld * cacao
Splits de eieren en zorg dat er geen spoortje dooier in het wit komt. Klop de dooiers met de suiker glad en meng er de mascarpone door. Klop de eiwitten met schoon materiaal in een schone kom stijf. Spatel ze voorzichtig door het mascarponemengsel. Maak een laag lange vingers in een niet te grote platte schaal en besprenkel ze met koffie. Ze mogen nat zijn maar niet in elkaar zakken. Verdeel er de creme over. Als je een kleine schaal hebt kun je misschien twee lagen maken. Bestuif met cacao en laat enkele uren opstijven in de koelkast.
Geniet ervan!
ps. voor een persoonlijke touch doe ik altijd nog een scheutje amaretto door de koffie !!
ps2. Eigenlijk moet er op de u van tiramisu nog een accent-grave, maar die kan ik niet vinden op de computer haha !!
dinsdag, januari 12, 2010
Snowy view
Uitzicht vanuit m'n flat! Dit zijn overigens 3 foto's! Klik op de foto voor beter resultaat!
.jpg)
Gr Jesper
.jpg)
Gr Jesper
zondag, januari 10, 2010
Schaatsen in 2010
Woensdag 6 jan 2010 was de eerste schaatstocht op natuurijs op het Henschotermeer bij Woudenberg, er was een KNSB tocht uitgezet waar 5000 man op af kwamen.
Deze figuur was er ook, hij had er zelfs een vrije dag voor opgenomen. Koud had hij het zeker niet....Zijn vrouw was er niet bij, die begeeft zich niet graag op glad ijs....of wil ze met hem zo niet gezien worden?
Gelukkig werd er goed geveegd, handig die machines.....
Het was heel leuk en keigaaf om daar rondjes te schaatsen met een lekker zonnetje erbij. Voor de foto maar de muts en skibril afgezet.......
jullie verslaggever, Maarten.
Deze figuur was er ook, hij had er zelfs een vrije dag voor opgenomen. Koud had hij het zeker niet....Zijn vrouw was er niet bij, die begeeft zich niet graag op glad ijs....of wil ze met hem zo niet gezien worden?
Gelukkig werd er goed geveegd, handig die machines.....
Het was heel leuk en keigaaf om daar rondjes te schaatsen met een lekker zonnetje erbij. Voor de foto maar de muts en skibril afgezet.......
jullie verslaggever, Maarten.
Maarten en Carry in de Ardennen ('09-'10)
Na kerst ('09) zaten we een week in de Ardennen. Zeker in het wit was het prachtig, de fotograaf (M) was er blij mee....
De blokhut van Chasse et Peche in Houffalize.......
Carry in haar hum bij Samree in haar flitselende nieuwe blauwe jas....
Bij dezelfde plek als de foto van onze digitale nieuwjaarswens....
Prachtige ijskristallen, te zien bij bevroren dood hout, zijn dit nou een-dimensionale ijskristallen, ze zijn flinterdun, net engelenhaar niet?
Het had veel geregend, dus veel stroompjes om over te steken, oppassen!
Vraag: wie kan ons vertellen waarom grassprietjes niet bevriezen?
Ai, we zijn gespot door een jager met verrekijker en beremuts op een ladder, nee, een uitkijkstoel....
Hij komt eruit, oppassen!
Oh, het is Maarten met z'n nieuwe bontmuts.....imitatiebont trouwens hoor!
Carry loopt ondertussen verder langs berijpte naaldbossen....
en door mooie witte paadjes
Alles prachtig berijpt door de vrieskou.....
Maarten
De blokhut van Chasse et Peche in Houffalize.......
Carry in haar hum bij Samree in haar flitselende nieuwe blauwe jas....
Bij dezelfde plek als de foto van onze digitale nieuwjaarswens....
Prachtige ijskristallen, te zien bij bevroren dood hout, zijn dit nou een-dimensionale ijskristallen, ze zijn flinterdun, net engelenhaar niet?
Het had veel geregend, dus veel stroompjes om over te steken, oppassen!
Vraag: wie kan ons vertellen waarom grassprietjes niet bevriezen?
Ai, we zijn gespot door een jager met verrekijker en beremuts op een ladder, nee, een uitkijkstoel....
Hij komt eruit, oppassen!
Oh, het is Maarten met z'n nieuwe bontmuts.....imitatiebont trouwens hoor!
Carry loopt ondertussen verder langs berijpte naaldbossen....
en door mooie witte paadjes
Alles prachtig berijpt door de vrieskou.....
Maarten
Abonneren op:
Posts (Atom)