gratis af te halen

Wij zijn druk aan het opruimen voor de verhuizing. We hebben nog een goed werkende vrieskast (3 laden) en een crosstrainer (wij zijn al helemaal in vorm...) in de aanbieding. Als je interesse hebt, laat het ons even weten.

Hoe Corrie 'sprak' in Grootspraak

Deze maand is een speciale editie verschenen van de Grootspraak: Een special met daarin alle stukjes en columns die Corrie voor onze familiekrant heeft geschreven.
Ontroering en bewondering bij het lezen van haar teksten: Wat was zij een bijzonder, lief en mooi mens!

Groetjes, Carry

(klik hier voor het bestand)

Waar is dat feestje?.....

Hier is dat feestje YES YES YES We zijn eerste geworden op het allereerste korenfestival van Lelystad. We hebben een enorme wisselbeker gewonnen. Echt kicken hoor! Het was heel gezellig in het Lelycentre en de jury ging voor het "hele plaatje". Wat een opsteker een een mooie afsluiting van ons jublileum seizoen. Proost!!

Yogaweek

Een impressie van een heerlijke week op La Sauvagere, Bellavilliers. Thuisgekomen met een vol hoofd en een nog voller hart!

Troostbomen

Ik heb iets met bomen. 
In ons boshuisje in Doorn hangt dit gedicht van Fetze Pijlman aan de muur:

Onder de bomen

Vrienden zijn het, bomen
die gesprekken met je voeren
je gedachten laten gaan
als hun bladeren
het licht laten schommelen.

Het zijn je vrienden, bomen.
Hun schaduw leggen ze
als een arm om je heen
als je alleen wilt zijn

en niet alleen wilt zijn.


Bomen  geven mij troost.


Sinds een paar jaar wandel ik 1x per week in mijn eentje een rondje tussen Arnhem en Oosterbeek. Dat geeft rust in mijn hoofd en in mijn lijf. Ik heb twee vaste routes die ik afwissel. Op mijn Polderroute had ik al een hele speciale troostboom. 

Deze kanjer van een kastanjeboom staat bij het oude kerkje in Oosterbeek. Nadat papa was overleden heb ik daar week aan week halverwege mijn wandeling op een bankje zitten uitrusten ... en de boom een arm om mij heen laten staan. Ik heb gezien hoe de fluwelen knoppen overgingen in enorme bloesemtrossen. Hoe kleine groene bolletjes zich ontwikkelden tot kastanjes. En ... geloof het of niet (ik heb zelf als ongelovige Thomas wel 3x in de nabije omgeving bij elke  andere kastanjeboom gecheckt of dit wel echt uniek was ...en dat was het ...hihi) in september lag de grond bezaaid met allemaal HART-vormige kastanjes !!! 
Geen enkele twijfel: Dit is dus mijn papa-boom.


Op de donderdag na de begrafenis van Corrie loop ik mijn Parkroute. Ik ben er twee weken niet geweest en verbaas mij over de vijvers in het Sonsbeekpark, die ineens vol zitten met jonge meerkoetjes en ganzenkuikens en over het frisse lentegroen dat in twee weken tijd de bomen gevuld heeft.

Op landgoed Zypendaal besluit ik in een impuls af te wijken van mijn vaste route en een ander paadje te pakken ... Een paar stappen verder sta ik ineens oog in oog met een enorme rode beuk, die midden op een grasveld staat te 'stralen' in de zon.

Ik voel en weet meteen: Dit wordt mijn Corrie-Boom.


Old & Wise
4 stammen maar liefst
drie hele dikke
voor spiritualiteit, wijsheid en liefde
en een ook nog een heel dun stammetje
voor speelsheid en een jonge geest
en niet te vergeten
de glanzende bordeauxrode bladeren
'die het licht laten schommelen'
en ritselen in de wind


"... mijn lichaam is nu duizend dingen
dus zie je ... echt weg ben ik niet ..."


Elke keer dat ik nu door het park loop, neem ik het paadje dat leidt naar mijn troostboom.
Dat is nu mijn vaste route geworden. De ene keer ben ik daar helemaal alleen en ga ik tussen de stammen staan om te luisteren naar het geritsel van de bladeren. De andere keer zijn anderen me voor: Hardlopers die hun warming-up aan het doen zijn en 1 van haar stammen gebruiken als steuntje, gezinnen die picknicken in haar schaduw. In dat geval zoek ik een rustig plekje op en bekijk haar schoonheid op een afstandje.
Ik heb nog geen bordje geplaatst met Corrie-boom erop ;-), maar moest de laatste keer wel hardop grinniken toen ik zag dat er een hart in 1 van de stammen was gekerfd met de initialen H. A. ... natuurlijk  ... ik had 't kunnen weten : De bij Corrie zo populaire Heilige Antonius (waar Fenna tijdens de begrafenis al over vertelde) heeft er vast en zeker voor gezorgd dat ik deze boom 'GEVONDEN'  heb ... hihi!
En ik hoor Corrie zingen: "That's the way aha aha I like it aha aha."  


Carry

Jubileumconcert

SUPER GAAF CONCERT OP KOMST!!!!!! Kaarten via mij te bestellen a 5 euri inclusief koffie of thee!! KOMT DAT ZIEN !!!!!

Twee vonken van dezelfde vlam

".... Bij het doopfeest, toen de Petemoei haar beschermelingetje voor het eerst in haar armen droeg en diep in de mooie oogjes keek, sprong er uit haar hart een vonk naar het hartje van de kleine. Vol ontroering wenste de Petemoei voor het kindje en zichzelf dat er altijd een band van Liefde tussen hun zou bestaan, die voor hen beiden een geestelijk welzijn zou worden. Jaren gingen voorbij. Af en toe ontmoetten zij elkaar en dan was er toch altijd dat heel speciale gevoel van twee vonken van dezelfde vlam. Op een dag waren ze samen op een feest en voor het eerst konden ze voor elkaar dat speciale gevoel onder woorden brengen. Het was van beide kanten een extatisch gevoel van herkenning. De wens van de Petemoei bij het doopfeest was dus echt in vervulling gegaan. Sinds die dag groeide de liefde tussen hen. Ze waren beiden verwonderd, dat zoiets kon bestaan..." 

(passage uit 'Een modern sprookje' dat Corrie op mijn trouwdag heeft voorgedragen).

Corrie heeft een steen verlegd in mijn rivier op aarde...

En zo heb ik vorige week in haar geest in een Oostenrijks riviertje mooie stenen voor haar verzameld...

..viste ik ineens ook een prachtige geel hart uit het water...
(even je hoofd draaien voor het beste resultaat ;-) )

... stond ik in ineens oog in oog met een steenbok ... ons beider sterrenbeeld ...

... en heb ik op prachtige plekken 'Old & wise' voor haar gezongen...                                             

 ... And someday in the mist of time

   When they ask you if you knew me

   Remember that you were a friend of mine

   As the final curtain falls before my eyes

   Oh, when I'm old and wise ...

papa en Corrie

Toen we vorige week woensdag de workshop encaustic hadden (strijken met bijenwas) ontstond bij mama deze kaart.
Kijk daar gaan ze....Papa legt zijn arm om Corrie's schouder: kom maar mee.....
(of..... enjoy the club)


(het was even puzzelen maar ik wilde jullie dit niet onthouden, dus ik weet weer hoe het moet op Grootspraak ;-) )

ik heb een steen gelegd.....

Deze steen, ooit van Carry gekregen aan het eind van een mooie meditatie-workshop; na papa's overlijden een plekje bij zijn foto en na vandaag vindt het zijn weg op Corrie's graf. Een mooie gedachte. We laten haar gaan maar de herinneringen aan haar blijven levend. Weer een engeltje erbij daarboven.

huisje "de pol" - 23 t/m 25 maart 2012

In het weekend van 23 maart zijn we met z'n tienen naar een accommodatie vlakbij Oldenbroek geweest.
Wat hebben we een heerlijk weekendje gehad. Het huis was ruim en gezellig, maar we hebben eigenlijk het hele weekend buiten doorgebracht, want natuurlijk (we waren immers met mama mee) hadden we schitterend weer....


Even een impressie


een puzzeltje kan natuurlijk niet ontbreken

op het terras in Elburg

op het terras bij landgoed 't Loo

niet weg te slaan bij de cavia's

genoten in Zandvoort

leuke plek, met uitzicht op zee; komt op ons favourite B & B familielijstje!

filmpje!

Oppassen geblazen in Almere
voor je het weet sta je niet op je allervoordeligst op de film hahaha!
veel plezier gehad met het maken van chocoladetaart en bonbons.


groetjes

Geen hoed, maar pet

"Toen mijn vader bijna niets meer kon, gaf hij mij het meest."

(Leo Fijen)

Een boekentip van een medestudent: "Kijken naar het einde".

Dit weekend viel het boek in mijn brievenbus.

Prachtige foto's en mooie gedichten.

Ik blader en als eerste valt mijn oog op de volgende tekst:

Mijn vader had een uur lang zitten
zwijgen bij mijn bed
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, toch niet,
je moet het maar eens proberen.

(Judith Herzberg)

Ik moet lachen en huilen tegelijk als ik dit gedicht lees.

Ik huil vanwege het gemis...
zo graag nog eens een uurtje

zwijgzaam willen zitten ZIJN aan ZIJN bed

Ik lach vanwege de herinnering...
zijn humor als allerbeste medicijn
zijn grapjes, glimlach, grijns en grinnik
En ik grinnik vanwege het beeld...

papa als mijn beschermengel
zwijgend zittend aan MIJN bed
wakend terwijl ik slaap
en dan niet met hoed
maar met pet!
























Ik wens jullie allemaal op je eigen manier

een dag met dierbare herinneringen.

liefs, Carry

"t giet zoals 't giet

Ik was zaterdag bij een optreden van Daniel Lohues en op verschillende manieren heeft deze Drent met zijn eenvoudige maar rake liedjes mij ontroerd.
Onder andere met het liedje: 't giet zoals 't giet.(ik zal proberen het van youtube op deze site te krijgen en anders zelf even naar youtube, het is de moeite waard)
Maar helemaal toen hij een anekdote uit zijn jeugd vertelde toen hij misdienaar was en op het kinderkoor zat en de pastoor tegen hem zei toen hij toegaf dat hij bidden zo moeilijk vond:"jongen ga jij maat lekker zingen, want zingen is twee keer bidden" !!!!!