Grootspraak: juli 2008

Wat een heerlijk weekje hebben wij gehad op Texel! Is Texel leuker dan Schier?
In ieder geval wel groter dan Schier, meer dorpjes en ook meer strandpaviljoens ;-)! Wat doet de zee toch heerlijke dingen met de mens; je zou er bijna om gaan verhuizen... of zou de magie er dan vanaf gaan?

Ik had natuurlijk wel herinneringen aan Texel, maar die spelen zich toch vooral in en om de Sluftervallei af. Als kind in het huisje met rieten dak (verstoppertje in de duinen, wandelen naar de vuurtoren, dagje aan zee met zand tussen je tenen en in je oren, bingo spelen en een paar 'dode' konijnen + een horloge winnen) en als jonge twintiger kamperen met Ien op het kampeerterrein van de Sluftervallei(zij aan zij liggend in het tentje samen de puzzel van Ruud uit de Grootspraak proberen op te lossen, wandelen in de hitte bij de Slufter, die heeeeeele lange fietstocht naar de Koog om daar een pannenkoekje te eten en natuurlijk terug wind tegen... en ook weer naar de bingo... maar niks gewonnen)en ook nog met mijn kersverse vriendje Maarten op bezoek bij papa en mama in een Sluftervallei-huisje die daar volgens mij in de lente of zomer van 1987 vakantie vierden (lekker ijsjes eten en midgetgolfen).

Nu zaten wij heel centraal op het eiland net buiten Den Burg in een koetshuis op een boerenerf (zeer aan te raden: accommodatie nr. 1970 via vvv Texel digitaal te boeken).
Zo rustig gelegen, dat je alleen het ruisen van de wind in de bomen hoorde en het geloei van de Schotse Hooglanders, die regelmatig in 'onze' vijver kwamen badderen en drinken... Maarten heeft nog een heldendaad verricht toen het Hooglanderkalfje via de vijver was ontsnapt en hij hem weer veilig naar zijn (van dichtbij gezien toch wel erg GROTE)ouders kon loodsen!
En dat was niet de enige heldendaad van Maarten... Tijdens een wandeling bij windkracht 7 langs de waddendijk kreeg Maarten een prachtige mahonie houten deur in het vizier die in de golven dreef. Na een uur wist hij 'm als een echte strandjutter uit het water te krijgen. Staat hij in de haven zijn trofee op te poetsen met zijn zakdoek, komt er een timmerman met busje voorbij rijden. Die stopt en stapt uit en kan zijn ogen niet geloven... hij komt net van een schipper vandaan, die zijn kajuitdeur door de storm is kwijtgeraakt en die hem had gevraagd een nooddeur in elkaar te timmeren... het model lijkt echter verdacht veel op de deur die Maarten op dat moment in zijn handen heeft! Om een lang verhaal kort te maken: Maarten met de deur onder zijn arm naar de schipper wiens boot nog geen 20 meter verderop ligt...Dolgelukkig is de man met het door Maarten 'gejutte' deurtje, waar zelfs de sleutels nog in zitten en Maarten wordt bejubeld en bedankt met een fles wijn. Maarten blij, omdat zijn primeur als strandjutter zo'n bevredigend slot heeft gekregen en Carry blij, omdat die deur nu niet helemaal mee naar Nijmegen vervoerd hoeft te worden om bij de rest van de zooi op zolder te belanden...

Ook heel dapper was het zwemmen in de ijkoude Noordzee. En wat dacht je van catamaranzeilen bij windkracht 6!
Ik liet me tijdens Maartens zeiltocht op mijn fietsje met wind in de rug over de waddendijk blazen van Oudeschild naar paal 33 vlakbij de vuurtoren, waar Maarten met zijn catamaran op precies hetzelfde moment arriveerde. Ook best een heldhaftige actie... toch?

Verder nog een tip: Ben je je zonnebrand vergeten... meeuwenpoep doet ook wonderen en wrijft bijna nog lekkerder uit (zeker als je niet in de gaten hebt dat het meeuwenpoep is i.p.v. een klodder nog niet uitgesmeerde zonnebrand...)

Dat wij nu nog twee weken Frankrijk voor de boeg hebben voelt als pure luxe. Eens kijken of we daar ook nog de kans krijgen om de held uit te hangen!

groetjes van Carry en Maarten.