Wat een lekker midweekje hadden mama, Maarten en ik op Texel!
Vanuit ons Koetshuis vlakbij den Burg hebben we elke dag een andere strandopgang offe... strandpaviljoen... cappuccino-cafe...zonnebaadplek... puzzelstek... offe ... wandelstartpunt bezocht.
Op onze aankomstdag was het nog zo koud dat mama aan het strand de bontmuts van Maarten moest lenen! Stond eigenlijk best goed ;-)
De dagen erna was het zo lekker zonnig en warm(zeker uit de wind)dat de jasjes en vestjes regelmatig uitgingen en de zonnebrandcreme tevoorschijn gehaald moest worden.
Behalve zand en zee hebben we ook alle plaatsjes van het eiland bezocht ... hier op een terras in Den Burg (met al die leuke winkeltjes)...
...en hier aan de cappuccino in Oosterend (tegenover de kerk)...
Ook een sentimental journey gemaakt door de Cocksdorp en via het terrein van bungalowpark de Sluftervallei naar de vuurtoren. Ik zag mezelf weer met de tweeling en Ruud verstoppertje spelen in de duinen en mama zag de tweeling weer in het speeltuintje bij de receptie en in de bolderkar ... en de hele bubs op het schelpenpaadje naar het strand.
Verder hebben we onderweg honderden lammetjes bewonderd ...en ook ...honderden Duitsers! De Nederlanders mogen dan geen paasvakantie meer hebben, maar de Duitsters kennelijk wel.
Dit leidde tot de volgende 'annekedote':
Mama en ik hadden deze week zoveel Duits gehoord om ons heen, dat we het op onze laatste dag wel aandurfden om bij onze buren om een blikopener te vragen. Die van ons had het begeven. Eerst samen nog even oefenen: "Haben Sie ein ... (tja hoe heet zo'n ding in het Duits???? ... dan maar die van ons meenemen en omhoog houden)... "Diese is kaput!" En dan trekt mama de stoute schoenen aan en komt inderdaad ook terug met een blikopener die het wel doet. "Sehr Gut"! Als we ons soepblik open hebben, brengt ze hem meteen ook maar weer terug. Weer even oefenen... oh ja ..."Danke!"... Mama komt proestend terug ... de buren hadden geantwoord met: "Graag gedaan!" ...blijken het helemaal geen Duitsers, maar Belgen!!!!!! (wat we eigenlijk ook al wisten omdat hun auto met Belgisch nummerbord al de hele week naast ons huis staat ...) ... we deden het bijna in ons broek van het lachen. Idem dito toen we samen een kwartier lang hadden zitten klooien met de afstandbediening om de tv aan te krijgen en er toen pas achterkwamen dat de batterij eruit gevallen was!
Op die momenten hoorden we papa als het ware met ons meegrinniken.
Zijn foto had mama in de woonkamer gezet en dat was fijn. Al ontkom je er natuurlijk niet aan, dat je hem juist op dit soort momenten extra mist ...
Maar ...hij keek mee ... en zag dat het goed was!
groetjes, Carry
Op 2 april is een speciale editie van de Grootspraak verschenen ter nagedachtenis aan papa. Mama heeft 'm ondertussen al bijna uit, maar nu is hij voor alle Grootspraakleden te lezen op onze site: Een special met daarin alle stukjes en columns die Johan/ papa/ opa voor de Grootspraak heeft geschreven. 
