




Je was me net voor Jook :-) ...
Ik had m'n kerstfotootjes net geselecteerd toen ik jouw stukje las. Gelukkig was mijn speurtocht niet helemaal voor niets geweest; er zat namelijk geen enkele 'dubbele' bij dus ik plaats ze toch maar!
De eerste 4 zijn van mijn eerste kerstfeest (december 1966) en de laatste volgens mij van kerst 1970.
Kreatief met Kerst...
Dan denk ik natuurlijk net als Joke eerst aan ons kerststalletje. We weten allemaal vanaf onze geboorte niet beter dan dat HIJ er gewoon elk jaar weer staat. Ik wist natuurlijk ook wel dat papa 'm zelf ooit zo kreatief in elkaar geknutseld had, maar het hoe en waarom hoorde ik nu pas.
Opa Groot had ooit een hele grote kerststal gemaakt van gips met cement. Die zat in een kist met een deksel die je naar voren kon klappen met een scharnier. Zo was er lekker veel ruimte om bijvoorbeeld de koningen van ver aan te laten komen. Papa en zijn zussen en broer hadden allemaal 1 beeld aangewezen gekregen om 'voor te zorgen'. Of er ook een vuurtje in zat? Dat wist papa niet meer, maar ze hadden wel een heel speciale os... die maakte geluid (elke keer als het scharnier bewoog ;-!). Toen papa trouwde en uit huis ging, was die stal voor de achtergebleven dames te zwaar en maakte hij een nieuwe lichtgewicht van kippengaas en papier mache. Die was zo goed gelukt, dat hij er meteen nog 1 maakte voor zijn eigen gezin maar dan wel in iets kleiner formaat.
En een halve eeuw later staat hij nog steeds te pronken en heeft nog niets aan aantrekkingskracht verloren! Het vuurtje brandt vertrouwd en (bijna) alle beeldjes 'leven' nog. Op zich al heel uitzonderlijk, want in ons gezin hadden de beeldjes geen persoonlijke verzorger of beschermengel toegewezen gekregen en moesten ze het gewoon maar verduren dat al die kinderen regelmatig (met of zonder toestemming) met hen zaten te spelen alsof ze van playmobiel waren(of bestond dat nog niet toendertijd?). Ik had trouwens wel een paar favorieten onder de beeldjes: Het Schaep met de drie poten (wie o wie was daar verantwoordelijk voor?) en de engel (al was het wel jammer dat die niet kon staan en dus moeilijker op een ander plekje gezet kon worden). Ik zag trouwens gister dat die ene herder met het schaapje op zijn schouder wel heel veel superlijm nodig heeft gehad om nog op zijn benen te kunnen staan, maar dat alles weerhoudt hem niet om gewoon weer van de partij te zijn!
Kreatief met Kerst...
Herinneren jullie je de alternatieve kerstbomen nog? De kerstboom van krantenpapier en de boom van gefiguurzaagde houten sterren? Dat er ineens geen echte boom in huis werd gehaald, maar er een boom geknutseld moest worden... aan dat idee moest ik wel even wennen (want kon de piek er dan wel op en kon ik mijn dennenappeltje wel ergens aan hangen?), maar het uiteindelijke resultaat kon ik toch wel waarderen... een geweldig stukje huisvlijt! Volgens mij waren papa en Ruud de aanstichters en ook degenen die zich vooral met het ontwerp en uitvoering bezig hielden? Ik weet wel dat ik mocht assisteren met het oprollen/ draaien van het krantenpapier voor de takken.
Kreatief met Kerst...
Wat dacht je van het fijnere gefreubel?
Met de kaart van Wil Deerenberg die nu bij papa staat, kwam de herinnering weer terug...avond aan avond kerstkaarten borduren... datzelfde ontwerp van Maria, maar ook de engel en de ster...het liefst met goud- of zilverdraad natuurlijk.
En het geborduurde kerstkleed van mama? Die mooie rode loper met kaarsjes en sterren die ze maakte voor de lange grenen tafel? Daarvoor werd de kersttafel volgens een andere traditie gedekt: Een wit tafellaken met rode linten. Ik zag deze al terug op bovenstaande foto's, maar dat die traditie al veel ouder is dat zag ik op de foto's in Joke's stukje.
Over tradities gesproken: Fran, zie je de kerstpasteitjes met ragout op de foto?! Gelukkig hoefde mama toen nog geen aangepaste kaasversie voor jou te maken hihi! Toch grappig hoe de meeste van ons toch zo hun specifieke dit-lust-ik-niet-dingen hadden (zou het toch een manier van aandacht vragen zijn geweest?). Ik lustte toen bijvoorbeeld perse geen kerstbrood en er werden daarom na de nachtmis op kerstavond speciaal voor mij twee witte boterhammen met roomboter en melkchocoladehagelslag gesmeerd... daar kun je me nu nog 's nachts voor wakker maken, maar voor kerstbrood ook ;-)...mmmmmmmmmm!
Kreatief voor Kerst...
Tot slot is Maarten van het weekend ook heel kreatief bezig geweest... Hij heeft met zijn digitale camera op een statiefje foto's gemaakt van de 5 oude kerstfotootjes die ik uit mijn album had gerukt voor dit stukkie... ach ja ... je moet wat als je geen apparatuur hebt om foto's te scannen. Best goed gelukt toch? Met dank aan Maarten dus!
groetjes, Carry
3 opmerkingen:
Ik vroeg me af bij het lezen van de sinterklaasstukjes of er toch iets mis was met mijn geheugen want ik herinner me eigenlijk alleen veel stress om surprises, cadeau en rijmen en bar weinig van de gekregen surprises en de sfeer zelf. Nu lees ik de kerststukjes en moet bekennen dat ik me niets kan herinneren zelfgeknutselde kerstbomen, ragoutbakjes wel/niet kaas, en andere speciale behandelingen. Maar de kerststal, het geborduurde tafelkleed en het borduren van de kerstkaarten staan me nog goed bij. Toch nog herinneringen van vroeger.Gelukkig dat bespaart me een zoektocht op zolder naar de sentimentendoos waarvan ik het bestaan me eigenlijk ook niet kan herinneren.
Dank je Car, mijn dag is weer helemaal goed
Jose
Wat ben ik blij Joos, met jouw reactie. Dat zelfde gevoel had ik ook!! Vroegtijdige dementie of..... Ik kan ook maar heel weinig herinneren naast de stress van de rijmpjes. Ik herinner me wel als kado een paarse (was toen in en nu ook weer geloof ik ) lectuurmand waar ik heel blij mee was, maar voor hetzelfde geld was het een verjaardagskado !! Met kerst herinner ik me dat de nachtdienst niet snel genoeg voorbij kon zijn omdat dan het kerstbrood kwam! De laatste jaren in de Rozengaard herinner ik me Kerst nog erg goed, mede omdat Opa Nick zo ontzettend kon genieten van het kerstdiner en dat ook niet onder stoelen of banken stak. Met een flinke borrel op konden we dan heerlijk nagenieten... Ik mis hem nog steeds, wat was dat een lieve man. En morgenavond ga ik gewapend met een garnalencocktail (nee, geen drank...)naar papa en gaan we hopelijk samen luisteren naar dat prachtige kerstnummer op zijn mpdrietje alsof we in de nachtmis zijn; en heel misschien is er dan een sneetje kerstbrood!
Onze laatste Kerst.. wat ga ik deze man missen.
Ineke
Goh Car,
Bij deze gekleurde foto zie je goed hoe Koen op jou lijkt.Sprekend.
Vanochtend bij papa was het emotioneel. Papa had zoveel herinneringen die boven kwamen. We hebben heel rustig samen gesnotterd en ondertussen kerstliedjes geluisterd. Het was toch fijn zo samen.
groetjes Joke
Een reactie posten